Wetgeving

Wat is het fijn om te lezen dat ik er niet alleen voor staat. Dit gevoel is bij mijn al 3 jaar aanwezig. Ik als moeder van 16 jarige zoon word met de dag verdrietiger, en ben langzaamhand op aan het raken. De uitslag die mijn zoon 3 jaar geleden kreeg was autisme, kleinfeld syndroom, laag iQ en 2 afwijkingen in zijn chromosomen. Acuut stoppen met school was het wat mijn werd geadviseerd in het ziekenhuis. Hij heeft te lang op zijn tenen gelopen, nu moet hij succes ervaring opdoen. Ontheffing van school was op medische gronden zo geregeld. Vervolgens werd ik door gestuurd naar mee. Die zouden met een alternatief komen. Maar 3 jaar verder is mijn zoon nog steeds thuis zonder dagbesteding. En het ergste ik heb ondertussen psychische hulp, (ze denken zelfs aan emdr, omdat 3 jaar lang dag en nacht zorg voor je kind aan 1 stuk door trauma zou zijn) MAAR ER IS GEEN HULP VOOR MIJN ZOON!!!!!!!!!!!!!!

Steeds weer loop ik tegen de muur aan en krijg dan te horen: Zijn iQ is te laag, of hij valt tussen het wal en het schip........
Het is slopend, zowel voor hem als voor mijn. Me huwelijk is kapot door alle stress. Vrienden die je laten vallen. geen dagbesteding of hulp. Zeker voor mijn puberzoon niet
Ik denk dat ik het maar zelf moet oplossen na 3 jaar.
Ik zal blijven vechten als een tijger, maar ik raak op...

en mijn spaarpot ook wat kan ik doen]

Ik kan hier niks over in het regeerakkoord vinden, maar ik moet het eigenlijk wel weten voor een schoolopdracht.

Ik las net het nieuwsbericht http://nos.nl/artikel/492788-auschwitzbewakers-opgespoord.html dat er 50 Nazi-bewakers opgespoord om deze mogelijk alsnog te vervolgen. Mijn vraag is met name, waarom deze mannen, die volgens het bericht allemaal in de 90 zitten, ruim 65 jaar na WO II nog vervolgd moeten worden?

Ik vind het natuurlijk verschrikkelijk wat ze hebben gedaan, maar ik denk dan dat 65 jaar leven met zoiets, al een straf op zich is. Daarnaast is er voor andere grote misdrijven ook een verjaringstermijn, waarom geldt dat niet hierop? Waarom word dit alsnog bestraft? Ik snap dat niet zo goed, vandaar dat ik zou willen weten waarom dat alsnog word gedaan.

Eigenaars van honden zijn altijd aansprakelijk als hun hond gebeten heeft. Maar als er geen schade is, en geen littekens, maar het slachtoffer zegt 8 maanden later dat hij/zij wel emotionele schade heeft opgelopen, moet je dan toch schadevergoeding betalen? Hoe kijkt een rechter naar zoiets? De hond heeft niet echt gebeten maar wel met een tand een kras gemaakt. Dit was snel genezen en heeft geen litteken achter gelaten.

Toegevoegd na 16 uur:
Het zit iets anders in elkaar. de hond is niet van mij maar van mijn broer. De hond stond aangelijnd, buiten bij de supermarkt. Een buurtkind is naar de hond toegelopen en heeft met haar handen een tijdje voor de lol op de kop van hond geslagen. Niet om te slaan maar zoals kinderen weleens doen, hardhandig kloppen zeg maar. De reactie van de hond was na een tijdje bang zijn: hap! naar haar gezicht. Daar zat de kras dan ook. Op haar linkerwang. Eigenaar heeft excuus gemaakt, bloemen en cadeautje langs gebracht, het krasje was gelukkig niet groot en na een week genezen. Het heeft geen littekens achter gelaten. De ouders eisen echter nu na 8 maanden ineens schadevergoeding omdat het meisje nu bang is van honden en dus emotionele schade heeft.