Zij er hier mensen die ervoor kiezen om geen relatie/partner te hebben, wat zijn jullie beweegredenen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Laat ik één ding even heel duidelijk aangeven, voor ik je vraag ga beantwoorden : ik ben NIET verbitterd, gedesillusioneerd, of angstig...ik ben 'prima in m'n vel en tussen m'n oren'.... In mijn jonge jaren, toen ik nog erg huisje-boompje-beestje-mannetje-kindje dacht, heb ik het een paar keer graag gewild. Ook een paar keer gedacht, dat het déze keer.... Maar als ik terugdenk aan die tijd, vind ik mezelf een erg onvolwassen mens : ik had niet geleerd grenzen aan te geven, ik paste me aan aan situaties die helemaal niet bij mij pasten, ik kijk naar mezelf als naar een vreemde... Ik heb mezelf aan m'n schoenveters omhooggehezen, om het allemaal weer kwijt te raken bij een volgende relatie. Sommige mensen zijn gewoon beter alleen, en ik ben er zo één. Samen in één huis met een ander mens word ik, zeg maar, verkeerd gesnoeid, en dan groei je niet goed. En dat snoeien doet niet alleen een ander, ik snoei vrijwillig mee.... Als ik zie, hoe uit-elkaar-gaande-mensen elkaar op brute wijze 'amputeren zonder verdoving', zonder één greintje begrip, warmte of genegenheid, en vervuld raken van negatieve gevoelens van haat en wraak, dan ben ik maar liever alleen. En vind mijn tederheid en liefde waar ik het tegenkom - bij lieve mensen en zachte dieren....

Ik zal je zeggen dat ALLEEN iemand die een succesvolle relatie achter de rug heeft kan kiezen voor geen relatie... Iedereen die nog nooit een (echt goede) relatie gehad heeft, kan per definitie niet kiezen voor geen relatie...

na drie langdurige relaties ben ik al weer ruim tien jaar alleen, en heb besloten dat zo te houden. ik heb de neiging mezelf te verliezen, kwijt te raken in een relatie, en dat voelt voor mij niet goed. verder vind ik het heerlijk mijn eigen koers te kunnen varen, zonder de noodzaak compromissen te sluiten. warmte en liefde krijg ik evengoed wel, van mijn lieve familie en vrienden.

Na twee relatie's heb ik ook de keuze gemaakt om niet nog een realtie aan te gaan. Heb het beide ervaren een slechte en een goede relatie, de slechte heb ik zelf een einde aan gemaakt de goede, de goede, zoals jullie misschien al weten, werd beëindigd door het overlijden van mijn man. Mijn leven is goed zo, ik heb rust (zelfs met drie pubers in huis) een relatie vraagt teveel van me, dat heb ik er niet meer voor over. Wil me niet weer aanpassen, maar wil ook helemaal niet dat mijn kinderen zich weer aan moeten passen.

Ik heb ooit gekozen NOOIT meer aan een relatie te beginnen ........ ik vond het goed zo "dacht ik" na een nare tijd. Later zat ik toen goed in mijn vel ,ik kon mij prima "alleen" vermaken .Ik wist het zeker dat ik mij nooit meer zou binden aan iemand..... Je kunt nooit nooit zeggen.Want het kan je zo maar weer overkomen.

Ik kies er nu voor om geen relatie te hebben of partner. Aangezien ik nu circa 4 jaar geleden uit elkaar ben gegaan met mijn exman. Toen zei ik direct voor mij geen man meer hoor! Tot nu toe is dat nog steeds zo. Ten eerste heb ik geen tijd om te daten, ten tweede ik heb het nu al druk genoeg met mijzelf en de kinderen. Een eventuele partner zou een aanvulling moeten zijn en geen invulling. Maar nu even niet! Toegevoegd na 1 minuut: Overigens veel mensen kunnen dit niet begrijpen, die dachten dat ik na een jaar wel weer veranderd zou zijn van mening. Aangezien ik nog geen dertiger ben, schijnt dit niet normaal te zijn ofzo.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100