Hoe moet ik reageren op een reactie van mijn 17 - jarige stiefzoon, wanneer ie me zegt dat ik zijn vader nie ben ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dan zeg je dat je dat heel goed weet. maar dat je toevallig heel veel van zijn moeder houdt. en probeer je ook niet als zijn vader te gedragen, natuurlijk moet hij wel wat naar je luisteren enzo. maar hij vind het misschien nog wat moeilijk omdat hij het misschien voelt als verraad naar zijn eigen vader. ik heb zelf ook stiefouders. maar heb het ook nooit als vader of moeder gezien. gewoon iemand die met mijn vader was getrouwd, en dat moesten wij accepteren. maar ik heb haar ook nooit moeder genoemd. wij noemden haar gewoon bij de naam. maar als ze heel moederig deed vond ik dat ook bloedirritant , ik had een echte moeder die woonde alleen niet thuis. wees een vriend voor hem, en probeer hem met dingen te steunen. Toegevoegd na 3 minuten: het kan ook zijn dat hij de scheiding van zijn ouders nog niet goed heeft verwerkt. misschien is het nog niet zo lang geleden ?? ik kon in het begin mijn stiefouders ook niet uitystaan, na een tijdje was het wel heel gewoon dat ze er waren, en groei je naar elkaar toe.

je zou kunnen zeggen dat hij daar helemaal gelijk in heeft, maar dat hij je desalnietemin respect verschuldigd is, als zijnde lid van het gezin. uiteraard ben jij ook respect naar hem toe schuldig.

Zeg hem, dat je inderdaad zijn biologische vader niet bent, maar dat je hem wel beschouwd als je zoon en dat je van hem houdt. Ga verder maar niet in discussie. Tegen een puberende jongen, die zich afzet tegen van alles en nog wat is niks bestand. Later zal hij zich jouw reactie echter nog wel herinneren.

zeg hem dat je nooit de plek van zijn vader kan/ wil innemen maar dat je nu eenmaal wel bij zijn moeder hoort. geef aan dat je er voor hem wil zijn als hij advies nodig heeft . ( dat geeft zelfvertrouwen)verder gewoon je best doen en vooral luisteren naar hem om hem beter te leren kennen.het komt vast wel goed. geef hem de tijd om aan de situatie te wennen.

Je kunt ook naar je eigen gedrag kijken. Waarom en wanneer zegt hij dat jij z'n vader niet bent? Misschien deed of zei je iets waardoor hij de indruk krijgt dat je een vaderrol inneemt. Als het gaat om gebrek aan respect, tja, dat moet je als stiefvader eerst verdienen voordat hij je gaat respecteren. Vertrouwen komt te voet en gaat te paard.

Toegeven dat dat zo is, maar dat het bij een conflict niet terzake doende is. En dat hij zich gewoon moet houden aan de in huis geldende regels. Toegevoegd na 1 minuut: Ik neem aan dat jij met zijn moeder getrouwd bent en dat jullie met z'n 3-en een gezin vormen.

Ach wat leuk, ik herinner mij nog zo goed, dat ik mijn ouders toeschreeuwde 'Jullie zijn mijn vader en moeder helemaal niet!'. Dat is een probleem van sweet 17. Gewoon er je met een 'Jantje van Leiden' van fa maken. Iets als 'Ik herinner mij wel anders' of 'jouw lelijke kop lijkt teveel op mijn lelijke kop' Het hoort allemaal bij puberen en is over een maand of wat voorbij. Die jongen is bezig met de laatste resten van zijn navelstreng te verbreken. Alles wat jij erover zegt is koren op de molen.

Pubers weten altijd je zwakke plek te vinden. Probeer het zeker niet persoonlijk op te vatten. Hij slaat om zich heen en het "stief" stukje is makkelijk ammunitie. Je kunt het omdraaien. Je kunt aangeven de je heel bewust voor hem gekozen heb, dat hij onderdeel van het pakket was dat het pakket juist zo aantrekkelijk maakt. En hoe hij zich ook tegen je afzet je hebt altijd het beste met hem voor hebt ( en dat weet hij heus wel).

Je kunt het het beste direct beamen , maar er gelijk achter aan koppelen dat je van hem houdt alsof hij je eigen zoon is, als dat zo is. Hij zal dan vast inbinden, liefde is een van de kostbaarste gevoelens die je voor een ander kunt hebben, biologisch verbonden of niet, dat speelt daarin geen rol. Je stiefzoon al -als hij dat merkt aan je betrokkenheid- ook herkennen en wat meer respect hebben voor jouw gevoel. Liefde haalt het beste in de mens naar boven!

Wat moet ik nog toevoegen...het allemaal al gezegd! Misschien nog een klein tipje, het heeft tijd nodig om dit aan een 'puberzoon' te zeggen, succes!

zeggen dat die gelijk heeft

Ik was ook zo'n kind. Mijn vader zei altijd dat klopt maar je echte vader voedt je niet op zorgt niet ervoor dat er eten op tafel staat laat zelfs niets van zich horen. En daarom moet je op z'n minst een beetje respect voor me hebben en luisteren naar wat ik zeg. (kan ook een ander argument aanhalen als de situatie anders is). Nog steeds liep het niet gladjes maar nu ik uit de pubertijd ben en zeker nu ik het huis uit ben wordt de band stuuken beter. Maar probeer niet te streng te zijn dat werkt tegen te los ook trouwens.

In ieder geval niet laten blijken dat dat je raakt. Ieder teken van zwakheid zal een puber haarfijn detecteren en misbruiken in de toekomst. Zorg dat hij je vertrouwd en respecteert (en respect moet je verdienen) daarna kun je dingen gaan afdwingen die je als biologische vader ook kan. En vergeet niet dat je in een bevoorrechte positie bent want je bent zijn vader niet tegen wie hij zich als puber "moet" afzetten en je kunt ook een vriend van hem worden. Ik weet niet hoe lang je al zijn stiefvader bent maar als ik naar mijzelf kijk vindt ik het makkelijk om om te gaan met mijn stiefzoon dan met mijn eigen zoon.

Luisteren tot hij is uitgepraat en zeggen: je hebt gelijk jongen. Maar toevallig heb ik wèl van al die jongens op de wereld jou en je moeder uitgekozen!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100