Waren we vroeger ook zo kieskeurig met eten?

Ik hoor zo vaak: dat lust ik niet, of ik eet dat niet, of alleen maar dat merk.
Hoe ging dat 50 jaar geleden? Waren we toen ook zo kieskeurig?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

50 jaar geleden was ik 4, dus zo heel precies weet ik het niet meer. Wel weet ik, dat je at, wat er bij de groenteman te krijgen was, en dat waren dus de groenten van het seizoen. Een paar jaar later kwamen er meer byzondere dingen als champignons en paprika's - in het weekend was er dan vaak, naast een grote pan soep, een omelet met champignons, en ik vond dat zó lekker, dat ik dat nog steeds vaak maak. Uit eten gingen we nooit, ook niet, als we naar een soort tuinhuisje in de bergen van Oostenrijk op vakantie gingen, met medeneming van slaapzakken, afwasborstels en margarine in blik. Heel byzonder waren dan de bospaddestoelen, die boerenkinderen aan kwamen bieden, en de melk haalden we een half uur verderop bij een boerderij. Er wás destijds niet zo bar veel te kiezen, en voorbereide groenten al helemaal niet - en als mijn moeder een rode kool had staan snijden, aardappels geschild had, en het kwam dan, uit de onverwarmde keuken de kamer in, dan was je blij met wát er ook op tafel kwam - natuurlijk waren er dingen minder, zoals spruitjes, maar dan nam je een aardappel méér. En op de kliekjes met een grote schep jus erover, de dag erna, was ik ook niet zo gek, maar eten weggooien dééd je gewoon niet....Daarvoor was de oorlog en de hongerwinter nog té dichtbij voor mijn moeder. Ik vind het nu nog steeds een luxe om te kiezen wat ik wil eten vóór ik boodschappen ga doen, wetend, dat er echt altijd alles te krijgen is. Misschien door het jaar als boerenknecht in de heuvels van Wales, waar de tijd een beetje leek te hebben stilgestaan, is het me extra bewust bijgebleven.

Als je rijk was wel. De armen moesten eten wat de pot schafte.

Of we kieskeurig waren dat waren we wel want je had natuurlijk je voorkeur. Maar je mocht er niet over zeuren en eten wat op tafel stond, en anders kon je zonder eten naar bed. Nu is er veel meer welvaart, keus en ze zijn verwend. Op bijna iedere hoek is er wel een snack te verkrijgen. Ook vlakbij scholen daar halen ze in de pauze wat en hebben sávonds geen zin in warm eten, of gaan de stad in en hebben al gegeten.

Nee. Toen had je niet zo veel keuze als nu. Wilde je niet eten had je niks, dus je moet wel. Tegenwoordig hebben we zoveel keus. Als je ziet dat je al 15 verschillende soorten rookworsten hebben. Tja dan heb je ook een hoop om over te zeuren.

Ja vroeger (ik ben van 1955) waren wij ook kieskeurig. Ik lustte veel dingen wel, maar ook heel veel niet. Nu ik op mijn gewicht moet letten en dus niet meer alles kan eten wat ik lekker vind, lust ik vrijwel alles.

Bij ons in het dorp was de cafetaria alleen op zondag open,dus wat moeder kookte dat stond op tafel,en moest gegeten worden,de ene keer luste je het liever dan de andere keer,maar je at het op,wat meer, of wat minder,anders had je de keus uit brood,maar al met al heb ik altijd alles gegeten en is er eigenlijk niets wat ik niet echt lust.

Nee hoor, we hadden minder te kiezen... Men at wat er was en er was geen buitenlandse keuze... 50 jaar geleden waren er alleen ´s winters sinaasappelen en spruitjes... en alleen in de lente aardbeien en ga zo maar door... dus er was veel minder afwisseling... Het was spek met bonen of bonen met spek...

Vaak was je al blij,dat er überhaupt wat te eten was! Kieskeurig kon je niet zijn,want dan moest je hongerlijden.

In ons gezin mocht ieder een enkel ding niet lusten, als je dat eenmaal had gekozen moest je voortaan alles wat er verder op tafel kwam zonder morren opeten. Ik heb wel veel leren eten maar postelein zal nooit mijn favoriete groente worden en kabeljauw (hadden we elke week) niet mijn favoriete vis (ik ging over mijn nek van vetrandjes).

Toen waren we minder kieskeurig, omdat er gewoon veel minder keus was. Je moest ook bijna alles eten vroeger, dus ik heb alles netjes leren eten, ook al was het soms met lange tanden.

Ik moest vroeger eten wat de pot schaftte. Overgare spruiten, getver..niks geen gezeur aan tafel anders moest je met je bordje naar je kamer totdat je het ophad :( Een keer had ik er echt geen zin in en huppetee, daar zat ik weer , op me kamertje. Toen had niet iedereen nog een badkamer, wij hadden hem net. Ik dacht 'als ik dat eten nou eens door het afvoerputje prop van de wastafel en dan de kraan er op'... Effin, het huis was te klein ! Maar, ik moet wel zeggen dat ik nu alles lekker vind, ik ben net een kliko. Toen onze kinderen nog thuis woonden, aten we elke dag iets wat de een lekker vond, maar dan moest de ander dat ook eten. En de volgende dag mocht de ander weer iets kiezen. Zo hebben ze wel alles leren eten.

Ik was vroeger minder kieskeurig dan nu. Toen was je blij als je kon ruiken dat het eten bijna klaar was. Ik was 7 en ook met voorkeuren. We waren eigenlijk wel "rijk" maar moesten aan een strenge opvoeding geloven, dus talfelmanieren stonden hoog in het vandel. En tussendoortjes kenden we niet, dus we hadden een gezonde eetlust. Wat ik vroger wel met smaak at, was o.a. bloedworst, moet ik nu niet meer aan denken of zult en zo. Dat bewijst volgens mij, dat we vroeger minder kieskeurig waren. Je stelde ook niet zoveel vragen over de herkomst van het voedsel.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100