Is spontaan hetzelfde als brutaal?

Ouders noemen het gedrag van hun kind 'brutaal', grootouders noemen het 'spontaniteit'. Het is maar hoe je het bekijkt.
Ken jij nog meer van deze soort gekleurde 'synoniemen'?
Zoals: nieuwsgierig >< belangstellend

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat je hier een heel goed punt hebt. Je kunt brutaal ook wel adrem noemen. Of een brutaal iemand als een flapuit bestempelen. Het gekke is ook wel dat het vaak uitmaakt wie een opmerking maak. Of misschien de toon waarop. Vaak vinden ouders ook hun kind brutaal omdat ze het niet echt kunnen verdragen dat hun kind dingen anders (en misschien wel beter) ziet dan zij.

Ik geef nu spontaan antwoord omdat ik zo brutaal ben

Ja dat is hetzelfde, het is maar net hoe je ertegen aan kijkt... afkijken en inspiratie opdoen...

Je kunt Eigenwijs ook op 2 manieren opvatten. Het kan heel lastig zijn als een kind eigenwijs is en niet wil luisteren, maar aan de andere kant is het hebben van eigen wijsheid natuurlijk positief.

Daniel Ofman heeft het bij dit soort gekleurde synoniemen over kernkwaliteiten. Kernkwaliteiten zijn volgens Daniel Ofman eigenschappen die tot de kern van een persoon behoren. Het zijn de specifieke sterktes die iemand bij uitstek kenmerken. Iedereen heeft een aantal van deze kwaliteiten. Ze zijn zo dominant dat ze kunnen doorslaan en daardoor een zogenaamde valkuil kunnen worden, een dusdanige vervorming van de kwaliteit dat hij doorschiet en daarmee zelfs een zwakte wordt. Iemand met de kernkwaliteit behulpzaamheid kan doorslaan in bemoeizucht, flexibiliteit kan doorslaan in wispelturigheid, daadkracht in drammerigheid en spontaniteit in brutaliteit. Kijk bij de bronnen voor meer uitleg en een opsomming van 'gekleurde synoniemen'.

Bronnen:
http://www.managersonline.nl/content/12/ke...
http://www.xs4all.nl/~wjsn/tekst/kernkwali...

Iemand die brutaal is, is meestal spontaan. Iemand die spontaan is, hoeft absoluut niet brutaal te zijn. Brutaal zijn heeft een negatieve lading. Dat is meer van: "hoe durft hij/zij het te zeggen/vragen", terwijl spontaan zoiets is van: "goh, dat hij/zij dit zegt/vraagt is verrassend maar wel ok!"

Het verschil tussen brutaliteit en spontaniteit is inderdaad gelegen in de gehanteerde fatsoensnormen, zonder daar direct al te zwaar aan te tillen. Een spontaan kind heeft over het algemeen eerder de neiging beleefd te zijn dan een brutaal kind. Maar nogmaals, wel alles in de juiste proporties.

Brutaal zijn kan op verschillende manieren. Zoals hierboven al gezegd heeft brutaal een negatieve lading en spontaan een positieve. De grens hier tussen kan vervagen omdat iedereen verschillend aankijkt tegen wat positief is en wat negatief. Ik was gewend dat kinderen bij een gesprek worden betrokken en uitgenodigd daar deel aan te nemen. Mijn vriend is helemaal niet zo opgevoed en ervaart dat al snel als brutaal. Het leuke is dat we hierin van elkaar leren. Brutaal heeft sowieso meerdere gezichten, waarbij geen spontaniteit komt kijken. Bijv. vanuit boosheid of expres er doorheen praten om zin te krijgen. Of uit een aangewende (zeg maar onbedoeld aangeleerde) respectloosheid, zoals je soms ziet in die opvoedprogramma's. Met beginnende pubers spreken we aardig uit ervaring ;) Spontaan en brutaal hebben volgens mij niks met elkaar te maken. Al loopt een spontaan kind wel het risico soms te ver te gaan, wat (mogelijk terecht) als brutaal wordt gezien. Dat kan overigens onbewust en per ongeluk zijn of om dat het kind onbewust of expres zijn grenzen aan het verkennen is. Toegevoegd op 24-05-2009 23:01:03 Is het trouwens niet vaker andersom in deze tijd: grootouders vinden het kind brutaal, terwijl ouders het spontaan vinden ;)

Spontaan is positiever dan brutaal. Maar het komt ongeveer op hetzelfde neer.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100