Wat is het omgekeerde van autisme?

Een theorie over autisme zegt dat de persoon meer gericht is op de details dan op het geheel. De Centrale Coherentie-theorie.

In veel situaties is dat handig, en in andere situaties juist niet. Vooral bij sociaal contact komt dit dan tot uiting, waardoor dit denken als 'stoornis' wordt op- en aangemerkt.

Maar aan de andere kant zijn er ook mensen, die overmatig veel belang hechten aan wat zij dan zien als het grote geheel: zij veronachtzamen juist de details.
Voor hen geldt: 'The devil is in the detail'.
Of voor anderen van hen geldt, dat hun perceptie niet past bij de waargenomen details: ze doen als het ware een gok naar de betekenis, en nemen daartoe dan vaak -via associatie-, een (niet-bijpassende) emotionele betekenis.

Je zou dit net zo goed een stoornis kunnen noemen.
Heeft deze eigenlijk een naam?

Weet jij het antwoord?

/2500

Even los van je beschrijving: sommige mensen beschouwen het Williams Syndroom als het omgekeerde van autisme. Dit klopt niet helemaal, er zijn zelfs ook overeenkomsten tussen beiden aandoeningen, zoals een overgevoeligheid voor geluiden. Maar mensen met het Williams syndroom zijn vaak heel erg sociaal, erg gericht op mensen, en willen altijd uit zichzelf de ander helpen. Dit terwijl ze meestal totaal niet kunnen rekenen, en een slecht ruimtelijk inzicht hebben. Het is vooral de focus op het sociale en op "de ander", tegelijk met het gebrek aan inzicht in concrete dingen als cijfers en ruimte, waardoor sommige mensen het beschouwen als een soort tegenpool van autisme.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100