Wat bedoeld de auteur met de volgende alinea?

Hallo,

ik ben een boek aan het lezen maar ik snap een alinea niet zo goed, kan het niet zo goed interpreteren. Kan iemand mij misschien vertellen wat de auteur eigenlijk duidelijk wil maken met de volgende alinea?

"Of course you want a lover. We all do at your age. And I'm sure you'll find one and live with him for a wee time.
Then you'll discover it doesn't work. We are not made that way. But we all have to learn ourselves I suppose.
What you really need are friends. Friends are the people you rely on. The best set-up is to have a few sexual friends-
people you like and fancy, so you can occasionally sleep with them and spend time with them. While keeping your independence.
I suspect you'll come to the same conclusion."

Ik snap hem niet zo goed, wie helpt me even?

Weet jij het antwoord?

/2500

Dat iedereen verlangt naar een liefdesrelatie, die krijgt maar er achter komt dat die relatie niet werkt. Dat het beter is om gewoon vrienden te hebben, waarvan je een paar vrienden hebt waar je ook een sexuele relatie mee hebt maar zonder een echte relatie te hebben en je vrijheid te behouden, friends with benefits dus ;) dat hij later dan zal merken dat dat een betere situatie is dan een vaste relatie.

De auteur (of in elk geval het personage dat aan het woord is) wil duidelijk maken dat het normaal is naar een geliefde te verlangen, maar voorspelt daarbij dat het samenleven altijd tegenvalt, en dat je beter goede vrienden kunt hebben met eventueel wat losse sekspartners. Duidelijk een verbitterd iemand, die nooit de ware liefde heeft leren kennen, of vaak afgewezen is en geen vaste relatie meer durft aan te gaan , of een verkeerd beeld heeft van wat de toegevoegde waarde van een langdurige relatie is, of zelf niet bereid is te investeren in een echte relatie die meer behelst dan vriendschap en se alleen, of dat nooit in dezelfde persoon heeft kunnen vinden of dat zelf eenvoudig niet kan bieden. Daar kun je dus nog alle kanten mee op. Hoe dan ook, het klinkt bitter-ironisch; de woorden van een zure ouwe vrijster tegen een romantisch jong meisje. Toegevoegd na 6 uur: Ik ontdek zojuist dat deze frase niet van een vrouw maar van een man afkomstig is, en niet aan een jong meisje maar aan een andere man, en dat het boek in kwestie een briefwisseling is tussen twee homoseksuele mannen. Dat maakt EXACT deze zelfde tekst niet bitter en teleurgesteld en cynisch , maar meer een vergoelijking van zijn eigen seksuele moraal / gedrag zonder ook maar de minste lust zich te binden. Een buitengewoon decadent standpunt van iemand die leeft in een wereld waar ik me in elk geval persoonlijk geen voorstelling van kan maken, maar die ik wel ken uit de literatuur, en in de homoseksuele context ook niet heel vreemd is. Al zijn er wel degelijk homoseksuele mannen die er wel een langdurige relatie op na kunnen houden en daar ook voor kiezen.

Ik zal het eens vertalen, dan begrijp je het meteen. Natuurlijk wil je een minnaar. Dat willen we allemaal op jouw leeftijd. En ik weet zeker dat je er eentje vindt en een tijdje met hem samen zult leven. Dan zal je ontdekken dat het niet werkt. Wij zijn niet op die manier gemaakt. Maar ik veronderstel dat we dat allemaal zelf moeten ondervinden. Wat je werkelijk nodig hebt zijn vrienden. Vrienden zijn die mensen waar je van op aan kunt. Het is het beste om een paar vrienden te hebben voor de sex, vrienden die je leuk vindt zodat je daar af en toe mee kan slapen en wat tijd mee door te brengen. Intusen houdt je wel jouw onafhankelijkheid. Ik vermoedt dat jij tot dezelfde conclusie zult komen. Ik zie dit verhaal als een soort advies dat een ouder iemand aan een jonge vrouw (puber) geeft en die zelf heeft ervaren dat ze teleurgesteld was in haar geliefde want; 'van vrienden daar kan je wél op aan, daarvan ben je niet afhankelijk'.

De auteur (of het personage dat aan het woord is) wil duidelijk maken dat de mens vrijheid nodig heeft, ook al verlangt die tegelijkertijd ook naar een vaste liefdespartner. De auteur stelt (vrij vertaald) dat we soms eerst bepaalde zaken 'moeten' ervaren vooraleer we ontdekken dat we op die manier ook niet blijvend gelukkig kunnen zijn. Vandaar dat de auteur (of het personage) voorstelt om de noden (al dan niet van seksuele aard) te verdelen over verschillende behoefte-voorzieners zoals vrienden. Zowel niet-seks-gerelateerde vrienden als vrienden die in seksuele behoefte voorzien. Zo heb je én vrijheid én fysieke bevrediging als het Jou past. De auteur gaat ervan uit dat iedereen vroeg of laat tot dezelfde conclusie zal komen. Tot zover mijn interpretatie van die alinea... Of dat werkelijk zo is daar kom je enkel achter door het zelf eens uit te testen hé ;-) Anyway... Have Fun Any Way!

Wij zijn mede door de kerk, al honderden jaren gewend in een huwelijksbootje te stappen en levenslang bij één partner te blijven. Wat deze man wil duidelijk maken is dat niemand monogaam is geboren, dat je beter gewoon vrienden kunt hebben en wanneer je daar het gevoel bij hebt kun je er intiem mee zijn. Alleen maar één partner en vewrder met niemand omgaan en alleen maar druk zijn verder met hobby'sd en werk stompt je leven af daarnaast. Vrienden met wie je de banden verdiept verijkken je leven enorm door wederzijdse interessen. Je doet enorm veel wijsheid op, en je voelt je ook veel vrijer, vooral wanneer de mensen om je heen er net zo over denken. Gelukkig denken er steeds meer zo over, want er rust nog steeds een taboe op leven op deze manier. Het wordt een beetje als een soort van geaardheid gezien. het heeft ook een naam : Polyamorie. je kunt een relatie hebben, wanneer je met elkaar omgaat zonder elkaar te willen bezitten. Mensen durven hun geliefde niet los te laten, maar wanneer ze dat wel doen, wordt de band met hun geliefde sterker dan hij ooit geweest is. Bovendien kunnen zij omgaan met wie zij willen, in alle vertrouwen en zonder jaloezie, en zelfs blij zijn als hun partner eens gelukkig is met een ander. Ik leef al drie jaar zo, zelf en ik zou niet anders meer willen. Maar ook alleen vermaak ik me opperbest, Ik heb altijd wel wat te doen en ga gewoon met de stroom mee. Al laat ik mijn bezigheden al gauw liggen als ik uitgenodigd word wat te gaan doen met iemand., Dat werk komt later dan wel. Ik vind dat erg belangrijk, tijd te spenderen met mensen om me heen. Door hen die aandacht te geven en beloftes ook waar te maken maak je duurzame banden waar je van elkaar op aan kunt, en das wat hij bedoelt

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100