Is het voor het ontstaan van gedrag genoeg om er aan te denken of is het nodig dat je eerst een echte beslissing neem?

metafoor: Is het voldoende om aan een koud biertje te denken of moet je echt bewust beslissen dat je een biertje wilt drinken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

om tot actie over te gaan (gedrag) moet er een intentie zijn. De intentie is opgebouwd uit onder andere: - gedragsovertuigingen (de verwachting die je hebt over de uitkomsten van je gedrag) - normatieve overtuigingen (wat zullen andere vinden van mijn gedrag) - controle overtuigingen (in welke mate is het gedrag haalbaar, wat zijn eventuele belemmeringen en waardoor zou het wel kunnen lukken) het denken aan bestaat dus uit verschillende factoren, die leiden tot de intentie om het gedrag te vertonen. Zonder intentie geen gedrag. Wanneer de 3 bovengenoemde punten positief genoeg beoordeeld worden zul je sneller geneigd zijn het betreffende gedrag te vertonen voor meer info: theorie van gepland gedrag van Ajzen & Fishbein

Eraan denken is nooit voldoende. Je kunt denken aan een biertje, maar het toch niet pakken en drinken. Met andere woorden, het denken kan een actie tot gevolg hebben, wat het gedrag bepaalt. Bijv. als je steeds als je aan biertje denkt er 1 gaat drinken, is er een grote kans dat je eraan verslaafd raakt. Dat gedrag is niet gezond, daarom is er ook zoveel verslavingszorg. Mensen hebben de drang om iets te doen, maar het is vaak beter dat ze die drang niet in een actie omzetten.

De beslissing is een gevolg van het eraan denken. Dus het denken geeft aan: ik heb dorst. Of: Palm is een lekker biertje. Beide factoren (dorst / lekker) zetten aan tot de beslissing om tot het drinken van het bier over te gaan.

Gedrag is niet afhankelijk van denken. Immers ook dieren vertonen gedrag (volgens wetenschappelijke bewoording: gedraagt een proces zich ook). Daarmee kun je dus de vraag niet meer in 1 stellen. Het niet kiezen/beslissing nemen, is ook gedrag (besluiteloos gedrag). Bij de metafoor geldt: Is het de intentie die het doet mij een biertje drinken, of moet ik dit ook beslissen. Tja, je kunt ook beslissen een biertje te drinken, zonder dat dit mogelijk is (geen bier enzo), dan blijft het bij intentie. Uiteindelijk is het geheel wat je ook kiest een gedrag. Wellicht bedoelde je 'een actie' ipv gedrag.

Waarschijnlijk zit het ingewikkelder in elkaar dan we denken. De gewoonte om elke dag een biertje te drinken, kan al een eerste aanzet zijn om het te doen. Dorst of geen dorst. Dan is er ook nog de waarneming: ik heb dorst. Dan bedenk je de oplossing voor het probleem dorst: een biertje drinken. Dan bedenk je :hoe kom ik er aan? Pas als er hiervoor een oplossing is, komt de beslissing: biertje drinken. Als je telkens weer maar denkt ik ga een biertje drinken en je doet het nooit, dan is ook dat een onderdeel van je gedrag. want in dat geval neem je geen beslissing en drink je geen bier en zal je er ook nooit aan verslaaft raken maar is het wel een onderdeel van je gedrag. Veel mensen hebben dit in hun gedrag, ze maken altijd plannen iets te doen ,maar voeren hun plannen nooit uit.

Je moet je gedachten balanceren met akties, anders zal je nooit iets doen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100