Psychologie

Ik ben nu zo'n 2,5 jaar samen met mijn vriend en zijn ex is geen engeltje geweest. Zodra het uit was tussen mijn vriend en zijn ex, heeft ze zowat iedereen om zich heen wijsgemaakt dat hij haar verkracht zou hebben. Ik geloof mijn vriend en zijn ouders op hun woord dat hij dat nóóit gedaan heeft of zou doen.
Nu kwam ik laatst weer een profiel tegen van het desbetreffende meisje, waar ik weer wat stukken terug vond van die leugen. Ze vertelde tegen iemand dat "die schade er nog steeds is" en dat ze er liever niet over wil praten. Laat die persoon waar ze het tegen vertelde ook nog eens mijn ex zijn, die het verhaal ook al jaren gelooft. Ik, opkomend voor mijn vriend, kan hier dus absoluut niet tegen en ik maak me daar al boos om sinds ik samen ben met mijn vriend.
Hoe kan ik het nou laten gaan? Ik wil haar echt een lesje leren, maar ik weet dat dit niet slim is. Maar ze is nog steeds bezig mijn vriend min of meer zwart te maken, terwijl hij de liefste persoon is die ik ken. Het liefst vergeet ik haar en alles wat ze heeft gezegd, maar dit wil niet lukken. Kan iemand me advies geven?

Toegevoegd na 2 dagen:
Aangezien er zoveel goede antwoorden bij staan, kies ik geen "beste antwoord" uit, maar zal ik alle antwoorden stuk voor stuk nog eens doorlezen en die gebruiken mijn woede te verwerken. Bedankt allemaal. :-)

Wanneer je een langdurig en diepgaand proces aangaat met je therapeut moet en zal er enige vorm van hechting ontstaan. Dit zal zeker niet van beide kanten gelijk zijn. Voor een therapeut zuiver professioneel. Voor een client ligt dit vaak veel ingewikkelder. Wanneer je je te weinig hecht kun je te weinig vertrouwen hebben in de therapeut om diegene alles te vertellen. Er is ook het gevaar voor teveel hechten en te afhankelijk worden. Wat is goed/ gezond in deze? Uiteindelijk gaat de client weer zijn eigen weg en ziet de therapeut nooit weer. Wie kan me meer over dit soort hechting vertellen?
Alvast bedankt.

Toegevoegd na 20 uur:
Toevoeging:
Alvast bedankt voor de nuttige antwoorden! Elk mens is anders en zal ook anders reageren op elke situatie. En zo helemaal wanneer psychiatrische problematiek meespeelt.
Ik denk dat het met hechtingsproblematiek en een onveilige basis helemaal moeilijk wordt. Ik wil niet te persoonlijk worden en weet dat dit onderwerp ook met de therapeut zelf besproken moet worden.Ik ben ook benieuwd naar bronnen of boeken over dit onderwerp. (hechting/vertrouwensband tussen client en therapeut).
Je kunt wel willen dat iets niet gebeurt (bv hechten) maar als je bv een zwaar onderwerp bespreekt en hebt herbelevingen en voelt je heel klein dan kan dat vanzelf gaan. Ik wil niet dat dat gebeurt. Vertrouwen kan dan alleen bestaan bij de gratie van hechting ofzoiets.
Groetjes

Bang om andere te zien overgeven.

Een docent heeft me ooit verteld dat het maken van een samenvatting een uitstekende studiemethode is en het je helpt de stof beter op te nemen, maar maakt het voor het verwerken van de informatie uit of je dit met pen en papier doet of dat je het intikt op de pc?

Toegevoegd na 1 dag:
ik had eigenlijk gehoopt op een antwoord gebaseerd op psychologisch onderzoek. Mijn vraag is namelijk niet wat is voor mij of voor een ander de beste studiemethode of wat dè beste studie methode is, maar wat de invloed is van schrijven op het verwerken van informatie ten opzichte van typen.
Ik denk dat er wel degelijk verschil tussen de twee is. Typen gaat veel sneller, dus je bent korter bezig met het neerzetten van de woorden. Daar staat tegenover dat je met schrijven langer bezig bent, maar ook fysiek bezig bent. Ik zou verwachten dat dat meer effect zou hebben. Ik heb bij een mindmap cursus geleerd dat uit onderzoek is gebleken dat natuurlijke vormen makkelijker zijn om op te nemen. Ook het maken van de beweging kan invloed hebben. Herhaling helpt ook bij het onthouden van informatie. Aangezien je langer bezig bent met het neerzetten van dezelfde tekst, maar toch je aandacht erbij moet houden komt dat een beetje op hetzelfde neer.