Psychologie

Wij hebben het over een werksituatie. Je werkgever gooit met gif onder het mom van "een goed gesprek", de artsen zijn het met jou eens. Intussen is er nauwelijks nog sprake van een fijne werkrelatie. Je zit wel in de ziekte wet, dus kunnen ze je niet ontslaan...
Ze zijn tegen alles, en willen werkelijk niet begrijpen hoe het zit. Geen enkele uitleg vindt oor bij die lui.
Ze vertrouwen het niet.
en soms, zien wij door de bomen het bos niet meer.
geen lid van vakbond, OR heeft zelfde griezels, hogere lui zijn zelfs nog erger.

Dus, hoe bestrijd je - of ga je goed om met, (want dat kan misschien ook) - zo'n soort geval?

Mensen zeggen vaak dat het belangrijk is jezelf te zijn, maar is ieder "masker". iedere reactie niet onderdeel van hoe je bent/ wie je bent. IK ken wel reacties van mij waarbij ik me minder fijn voel, maar dat is toch ook een onderdeel van mijn omgang met de werkelijkheid, dus van mij? (waar ik natuurlijk wel verandering in kan aanbrengen)

Het betreft een experiment met stroomtstoten geven aan een menselijk persoon onder druk van het 'experiment'.

De proefpersoon moet steeds stroomstoten uitdelen middels een knop aan de persoon die hij vastgebonden heeft zien worden aan de andere kant van de muur. In werkelijkheid is de stroomstootgever degene die onderwerp is van het experiment en is de vastgebonden persoon losgekoppeld van de stroom.

Het experiment gaat erover hoever de stroomstootgever wil gaan om het experiment te doen slagen, zelfs als de 'proefpersoon' niet meer reageert (geluid) op de stroomtoten.