Psychologie

"Ik ben anders dan anderen".

Het zijn meestal de dromerige types, die het gevoel hebben boven de wereld op een wolkje te zweven en maar toe te kijken.
Mensen die het gevoel hebben aan hele andere dingen te denken dan andere mensen, met hun hoofd ergens anders te zitten... Mensen die zichzelf tussen een menigte zien lopen en zich er niet 'bij' voelen horen.

Zijn deze mensen echt anders dan de meeste, of gaan zij simpelweg met ander soort mensen om waardoor ze mensen die hetzelfde zijn niet tegen komen?

Ik lees zo vaak om forums en dergelijke persoonlijke verhalen van mensen die allemaal denken zo 'anders' te zijn dan anderen, soms in negatieve zin, terwijl het lijkt of alle persoonlijke verhalen van mensen wel iets gemeenschappelijks hebben en alle gevoelens van iedereen eigenlijk meer overeenkomen dan het lijkt vanuit jezelf.

Zijn "andere" mensen echt zo "anders", en zo niet; waarom denken zij dat dan?

Kan je bijvoorbeeld anders ook geboren worden met een fobie, of kan die "plotseling" ontwikkeld worden?

Hoe komt het dat een fobie daadwerkelijk een fobie wordt, en niet bij een 'gewone' angst blijft?
Wat is het verschil?

Natuurlijk wordt denken gevormd door je omgeving, studie, vorming, karakter etc. Met wat is de drijfveer daarachter?

Toegevoegd na 34 seconden:
Ik bedoel "maar" wat is de drijfveer daarachter. Sorry voor de fout.

Want je denkt er gewoon onvermijdelijk er aan.

Toegevoegd na 1 minuut:
Of neem je die mee tot naar je graf. . .