Waarom voelen vele mensen zich "anders"?

"Ik ben anders dan anderen".

Het zijn meestal de dromerige types, die het gevoel hebben boven de wereld op een wolkje te zweven en maar toe te kijken.
Mensen die het gevoel hebben aan hele andere dingen te denken dan andere mensen, met hun hoofd ergens anders te zitten... Mensen die zichzelf tussen een menigte zien lopen en zich er niet 'bij' voelen horen.

Zijn deze mensen echt anders dan de meeste, of gaan zij simpelweg met ander soort mensen om waardoor ze mensen die hetzelfde zijn niet tegen komen?

Ik lees zo vaak om forums en dergelijke persoonlijke verhalen van mensen die allemaal denken zo 'anders' te zijn dan anderen, soms in negatieve zin, terwijl het lijkt of alle persoonlijke verhalen van mensen wel iets gemeenschappelijks hebben en alle gevoelens van iedereen eigenlijk meer overeenkomen dan het lijkt vanuit jezelf.

Zijn "andere" mensen echt zo "anders", en zo niet; waarom denken zij dat dan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mensen die zich anders voelen, voelen zich vaak niet begrepen of worden stelselmatig verkeerd begrepen. Dit sterkt het gevoel van anders zijn. Als ze meer inzicht in taalpatronen krijgen en inzien dat anderen dezelfde emoties en onzekerheden hebben, trekt dit bij. Ik spreek hier nu uit eigen ervaring. Lang heb ik mij anders gevoeld dan anderen. Nu zeg ik dat niet meer. Ik ben minder uniek dan ik zelf dacht.

Er zijn veel mensen die het prettig vinden om anders te zijn. Die zijn uniek en niet saai doorsnee. Voor hun kan het een manier zijn om zichzelf te indentificeren. Want hoe vervelend kan het zijn dat je eigenlijk alleen maar een saaie huisvrouw bent. Of man met kantoorbaan. Of iets anders standaards. Toegevoegd na 8 minuten: Ik wilde je graag een link geven naar een artikel in Psychologie Magazine, maar daar moet je 70 cent voor betalen. De titel is: Hoera, ik ben gewoon! Bron: Psychologie Magazine juni 2009 Echt een leuk stuk over het gevoel "anders" te zijn en wat er leuk aan is om "gewoon" te zijn.

Iedereen is anders, dus voelt iedereen zich ook anders! Denk dat er maar weinig mensen zich 'normaal' voelen, en terecht, want wat is normaal? En wie heeft dat bedacht? En is dat wel normaal?....

Omdat ze dat ook zijn. Iedereen verschilt van elkaar, is uniek. Ieder persoon heeft zijn eigen verhaal. En met de een heb je meer dan met de ander. Maar uiteindelijk is er maar een jij.

Ten eerste is iedereen uniek. Dus anders. De individu (vooral jongeren) willen "normaal" zijn. Zij willen niet anders zijn. Zij willen ergens bij horen. Want samen maakt sterk(er). Als iemand zich anders voelt, kan het zijn dat hij nog niet een groep heeft gevonden. Hij voelt zich alleen, eenzaam. Hij moet altijd tegen groepen werken en die voelen zich sterk en groot. Hopelijk groeit hij ook mentaal en zal inzien dat hij uniek is. Hij hoeft niet normaal te zijn. Groepen zijn niet noodzakelijk vanwege het groepsverband en de sterkte. Hij kan sterk vanuit zichzelf zijn.

Men voelt zich afgescheiden, dus voelt men zich anders... Men kan zich één voelen, dat is niet anders, dan voel je je één, één met alles... Elk persoon is anders dan alle anderen, iedereen is uniek anders zelfs ook nog... Elk NIET-persoon is één... DAAROM...

Wees jezelf, 'anderen' zijn er al genoeg. En zo is het maar net. Niemand is hetzelfde, iedereen is zijn eigen unieke persoon. Ja, ik ben anders dan mijn vrienden omdat ik 'helemaal into muziek' ben in tegenstelling tot de rest maar mijn vriendin is ook heel anders dan ik omdat zij enorm gek is op taarten bakken. Wat natuurlijk wel zo kan zijn is dat mensen zich anders voelen dan de algemeen geldende maatschappelijke opvattingen maar persoonlijk denk ik dat bijna niemand daar echt volledig aan doet. De een zal er meer vanaf wijken dan de ander maar dat maakt het juist zo boeiend om met mensen om te gaan.

Ik denk dat er (om het maar heel erg kort door de bocht te nemen) twee soorten mensen zijn: mensen die graag anders zijn dan anderen, en mensen die graag anoniem in de groep willen zitten. Al deze mensen hebben echter een eigen persoonlijkheid, vinden zichzelf toch weer speciaal en doen hun ding op hun eigen manier. De ene mens laat dat alleen meer blijken middels kleding, gedrag en uitlatingen, en de ander metselt zichzelf in en laat niets van zichzelf zien aan anderen die buiten dat muurtje rondlopen. Maar speciaal zijn we allemaal.

De blauwdruk van elk mens is anders,daarom is elk mens ook anders1 Niet meer ,maar ook niet minder maar gewoon anders.

mensen zijn eigenlijk groeps-dieren.maar we leven er niet meer naar.sommige mensen hebben niemand in hun jonge jaren die hun laat weten dat zij een deel zijn van ons allen.en volkomen normaal zijn,hoe raar ze ook mogen wezen.onvoorwaardelijke zelfacceptatie.ze denken dat ze de enigste zijn die afwijken.en de media kan dat gevoel versterken.vooral bij jongeren.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100