Is ook een psycholoog vatbaar voor psychische ziektes?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mensen die voor het vak gekozen hebben van psycholoog, zijn meestal gevoelige mensen. Deze mensen hebben van nature een soort 6e zintuig waardoor ze beter inzicht hebben in de problemen van de ander. Doordat ze zelf zo gevoelig zijn pikken ze uit hun omgeving allerlei prikkels op die invloed op ze hebben. Ze hebben wel geleerd daar mee om te gaan, maar ook voor deze mensen is er een grens, gaan ze deze grens te vaak over, dan gaat het mis, een burn-out of iets dergelijks , komt bij hun ook voor . In theorie weten ze er alles van, maar worden door hun overgevoeligheid soms zelf het slachtoffer. Ze worden dus niet ziek van de ellende van een ander aan te horen, maar door hun overgevoeligheid.

Tuurlijk, hij/zij is ook maar een mens. Al zullen ze de symptonen (misschien) eerder herkennen, en daardoor kunnen ze eerder hulp zoeken.

Het is een mens net als niet psychlogen en kan dus ook een psychische ziekte krijgen. Misschien kan het door zijn/haar beroep zelfs wel eerder voorkomen.

Extreem vatbaar zelfs! Het zou erg knap zijn als dag in dag uit de problemen van anderen aanhoren geen enkele invloed zou hebben op je eigen psyche...

ja, dat zijn ook mensen.

Bij de beroepsgroep psychiater/psycholoog is het zelfmoordgehalte het hoogst van alle beroepen... Is dat niet een indirect antwoord op je vraag... Ze zijn erg vatbaar voor psychische ziektes...

Ik had laatst een conversatie met een psygoloog. Op een gegeven moment vroeg ik haar: Wil je erover praten...?!

Mijn broer is psycholoog en ik zie vaak aan hem het gevecht om zelf in balans te blijven. Hij kan zijn patiënten overigens perfect helpen,maar niet ongestraft. Vroeger was hij een spontane open man, nu is hij gesloten geworden en soms erg sarcastisch en ik vrees ook eenzaam. Wij eten een keer per week samen en dan verteld hij wel eens iets en hoe moeilijk. Ik vind hem erg professioneel, maar ik merk dat dat veel dingen hem blijven aangrijpen, gelukkig maar, dat betekend dat hij nog echt kan voelen. Hij lijkt mij verder even vatbaar als ieder ander voor welke ziekte dan ook.

Natuurlijk! Net zoals een oncoloog ook kanker kan krijgen, of een reumatoloog reuma (nb. ik weet dat een psycholoog geen arts is!). Wat mij trouwens opvalt, is dat veel mensen die studie kiezen omdat ze zelf psychische problemen hebben (gehad). Moet je eens op bijvoorbeeld een forum van (ex)-eetstoornispatiënten kijken hoeveel er daarvan psychologie studeren of willen studeren! Bovengemiddeld veel. Het lijkt misschien dat een psycholoog symptomen sneller zal herkennen, maar ik denk het niet. Veel psychische ziektes zijn namelijk herkenbaar door de onwetendheid van de zieke zelf. Iemand die automutileert zal dit niet direct als ziekte zien, maar als oplossing. Iemand met een eetstoornis ziet het vaak eerst als 'gewoon diëten'. Een pathalogische leugenaar of schitzofreen heeft een eigen waarheid. Dus of diegene nou psycholoog of kleuterjuf is... symptomen zelf herkennen is vaak erg moeilijk, ook al ken je alle symptomen lijsten uit je hoofd. (Dit is trouwen gebasseerd op wat ik denk, en op mijn ervaring met 1 ex-psycholoog uit mijn omgeving). Misschien zijn ze wel zelfs iets vatbaarder, bijvoorbeeld voor een depressie. Sommige verhalen kunnen erg deprimerend zijn en het zal niet altijd lukken om alles achter je te laten. Het stapelt zich toch op.

Ik denk als je niets over ziektes in je hoofd weet dan ben je daar denk ik ook minder vatbaar voor. Zodra je weet dat er bepaalde (hoofd-)ziektes zijn ben je er denk ik vatbaarder voor. Daarom denk ik soms dat domme mensen gelukkige zijn dan mensen die alles lijken te weten.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100