Psychologie

Bij het ontmoeten van een potentiële partner, moet je dan gelijk het idee hebben van dit is hem hiermee wil ik oud worden.. of is het gevoel van een sterke aantrekkingskracht ook voldoende waaruit blijkt dat je die gene nog een keer graag wilt zien.

Want ik denk niet namelijk dat je bij de eerste paar afspraken gelijk het idee hebt dat je daarmee oud wilt worden of dat, dat door je hoofd heen schiet. Ik geloof wel dat je, je heel erg aangetrokken voelt en dat je daardoor steeds meer bewuster wordt dat je met een levenspartner te maken heb.

Hoe komt het dat ieder mens zo veel verschillende soorten scenario's in zijn hoofd kan bedenken die niet eens slaan op de werkelijkheid?
Bijv.. je vriendin komt niet thuis na een lange avond weg met vriendinnen, de vriend van haar springen gelijk allerlei soorten scenario's in zijn hoofd. Is ze vreemd gegaan? Is er een ongeluk gebeurd? Heeft ze ruzie? enz..
Ze slaan helemaal niet op de werkelijkheid en toch leven we ons er helemaal in en voelen we en lijkt het alsof het allemaal echt is gebeurd.

Hoe komt het dan de mens zo groot inlevingsvermogen heeft en zich zelf daardoor zo makkelijk voor de gek kan houden?

Mensen denken vaak niet na en nemen daarom de eerste weg en dat is vaak de makkelijkste weg.
Ik heb het idee dat we ons het prettigst voelen om de makkelijkste weg te kiezen omdat daarbij in onze ogen de minste opstakels komen. Natuurlijk is dit een eerste gedachte en is het vaak zo dat het helemaal niet zo is. Althans, dat die weg waarschijnlijk even gemakkelijk of stoef zal verlopen als die andere weg.

Waarom kiezen wij dan in eerste instantie altijd voor de makkelijkste weg die ons als eerste opkomt? Is dit ook een soort evolutionair gedrag omdat het lijkt dat, dat de makkelijkste weg is zonder of weinig obstakels?

Heeft dit te maken met een evolutionair gedrag, een soort overlevingsdrift omzeker te weten dat alle "rivalen" en dingen zijn uitgeschakeld.
Ik denk dat het namelijk zo in elkaar zit..
Ben benieuwd wat jullie denken..