Filosofie

Ik bedoel niet "omdat je een kind van je ouders bent"...
Maar ik heb het over mijn gedachten, gevoelens enz. waarom denk ik niet vanuit een ander lichaam? Waarom beleef ik mijn leven uit het "marleen" perspectief en niet uit bijvoorbeeld jou perspectief? Waarom leeft mijn "geest" of hoe je het ook wil noemen in dit lichaam en niet in dat van een ander?
Ja het is een hele vage vraag. Ik hoop dat je hem snapt..

Toegevoegd na 4 dagen:
Heel erg bedankt voor de reacties.. :)

Toegevoegd na 1 minuut:
Mijn man, mijn kinderen, het weer, alles loopt fout. Ik vind geen goeie job... Wat doe ik eraan?

Of heb jij daar zelf niet echt controle over?

Veel mensen zullen zeggen, niemand kiest ervoor om ongelukkig te zijn.
Onderbewust doen we dat toch, door vast te houden aan onze problemen en zorgen.

Kunnen we er echt voor kiezen om van nu af aan gelukkig te zijn? En, als we erg sterk zijn, zal ons dat dan lukken?

Of is gelukkig zijn iets wat je overkomt, in plaats van iets wat je zelf op kunt roepen?