Religie

Mijn moeder zelf gelooft heel diep in God. Ik heb het zelf ook altijd gedaan, naar de kerk geweest, een kruisje gedragen enz. Ik twijfelde wel heel erg, maar als ik dat deed praatte ik altijd met gelovige mensen, die dus weer argumenten vertelden om wel te geloven.

Ik ben er nu al een hele tijd uit, God bestaat niet. Ik heb gewoon té veel tegenargumenten, en als ik realistisch na ga denken kom ik gewoon op niets anders dan dat God niet bestaat. Ik 'durf' het niet tegen mijn moeder te vertellen, omdat ik weet dat het haar zal kwetsen. Mijn broer en zus geloven ook al niet, en ik ben voor haar nog haar 'enige hoop'. Ze gelooft dus echt dat ik, als ik niet geloof, naar de hel ga. Ik begrijp dat ze het daar moeilijk mee kan hebben. Moet ik het haar wel vertellen? Of moet ik blijven doen alsof ik geloof? Als ik met haar ga praten, hoe kan ik het dan het beste uitleggen?

Toegevoegd na 6 dagen:
Voor ik m'n vraag sluit wil ik even zeggen dat ik echt hele goeie reacties heb gehad en er veel aan gehad. Dus bij deze: iedereen bedankt!

wat voor beperkingen heeft het en wat zijn de symptomen

Het vaticaan heeft onlangs gezegd dat Bisschoppen niet in dienst zijn van de RK Kerk, maar van de lokale kerk. Terwijl na een lange strijd in het Concordaat van Worms in 1122 werd vastgelegd, dat alleen de Paus het recht heeft om een bisschop te benomen.
Zodra dit recht , door het misbruik schandaal, dreigt geld te gaan kosten dan verlaat de kerk dit uiterst principiele standpunt. Wrang is de de RK kerk met China in de clinch ligt omdat de Pus de bisschoppen wil benoemen terwijl China zegt, dat alleen de chinese regering dat mag doen.

Als niet kerk-jurist, kun je toch alleen maar zeggen, dat bisschoppen de ambassadeurs zijn van de kerk (en zo willen ze ook behandeld worden). Ambassadeurs zijn ook 'in dienst 'van het land waarvoor ze ambassadeur zijn. Ook de honoraire ambassadeurs!

In het laatste geval van de vraag, benoem ik mijzelf morgen tot Bisschop van Tuindorp Oostzaan! Amen