Wat is onvoorwaardelijke liefde?

Toegevoegd na 3 uur:
en is het mogelijk?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Liefde geven om niets. De ander liefhebben, zonder er 'iets' van terug te verwachten. Je geliefde niet proberen te veranderen naar jouw of andere maatstaven, maar hem/haar accepteren en 'nemen' voor wie hij is. Je medemens liefhebben zoals jij jezelf lief hebt; hem zien en behandelen als gelijke.

Liefde zonder voorwaarde Toegevoegd na 4 minuten: zo moeilijk was ie toch niet Kundalini? :p

Van elkaar houden met acceptatie van alle minpuntjes van de ander. Wat er ook gebeurt.

Onvoorwaardelijke liefde is iets wat niet bestaat. Immers, als we zien dat onze partner zich niet houdt aan de gemaakte afspraak dan vertroebelt dat de relatie, soms zo erg dat de relatie meteen over is.

Dat is als je van iemand zo veel houdt, dat wat dat persoon ook doet of zegt, je liefde voor hem/haar nooit afneemt. Denk aan moeder en kind.

Bijzonder onverstandig. Het is gewoon zo'n term die heel romantisch klinkt, maar plots een stuk minder romantisch is als het gaat om een vrouw die blijft bij de man die haar regelmatig in elkaar slaat en verkracht, omdat ze 'onvoorwaardelijk van hem houdt'. Dan heet het ineens toch maar een slachtofferrol. Mijn liefde is voorwaardelijk. Dat lijkt me wel zo gezond.

Onvoorwaardelijke liefde is een liefde wat op een hoger plan bestaat. Echte liefde kwetst niet, verbind mensen met elkaar, geeft zonder wat terug te verwachten. Echte liefde richt zich ook op het goede van de mens, denkt positief, is vriendelijk en behulpzaam. Ware liefde zal helend zijn voor zowel de natuur, het dierenrijk, en de aarde zal goed beheerd worden. Het universum is gevuld met onvoorwaardelijke liefde, je hoeft het alleen maar te grijpen en naar je toe te trekken. Veel liefde toegewenst.

Onvoorwaardelijke liefde heb je voor iemand of iets, zonder voorwaarde. Maakt niet uit wat er gebeurt, je zal altijd er van blijven houden. Er is geen enkele voorwaarde of eis die je eraan stelt. De liefde voor je kind bijv. zal altijd blijven als moeder zijnde. Het kind hoeft hier niets voor te doen of te laten, die is er voor altijd. Je stelt dus geen voorwaarde hiervoor. Voor je partner,dat is wat anders. Hieraan zijn gevoelsmatig toch wel enige voorwaarden gesteld. Hoeveel je in het begin ook van je partner gehouden hebt, het kan zomaar omslaan in haat als hij/zij zich niet aan de voorwaarden gehouden heeft en je bent geestelijk of lichamelijk mishandeld door diegene, je voelt je dan verraden en misbruikt en als je je dan eindelijk ervan overtuigd hebt dat er geen liefdesgevoel meer is maar echte haat, kan je je niet voorstellen dat je ooit van diegene gehouden hebt en is al het gevoel weg. Als je kind je verraad of mishandeld of.... doet het enorme pijn, je verafschuwt hem/haar, je kan dan een enorme hekel aan je kind krijgen,maar zodra het kind in nood zit, bij je aanklopt voor hulp, je nodig hebt, zal je als moeder ( meer nog dan als vader vaak) toch weer je onvoorwaardelijke liefde aan moeten spreken en het met open armen ont(op)vangen.

Iemand kunnen vergeven en altijd van zo iemand blijven houden. Toegevoegd na 32 seconden: Zoals een moeder van een kind kan houden.

Liefhebben zonder voorwaarde. Hoe iemand ook is, wat iemand ook doet, hoe iemand ook leeft, je houdt van hem. Je zoon moordt, je dochter hoereert. Alleen moeders kunnen dat.

al onze zakheden en fouten vergeven en vergeten tot de dood ons scheidt van elkaar houden en steunen

Liefde zonder voorwaarden. Dat is heel hard werken in een relatie. Maar vooral hard werken aan jezelf. Maar al te graag scheppen wij onze partners naar ons eigen evenbeeld. Kan je de ander laten in zijn mogelijkheden en onmogelijkheden. In zijn goede dingen maar vooral ook in zijn foute dingen. Kan je vergeven...compassie voelen, je ego loslaten, buiten de normen en waarden staan, durf je voor je liefde te kiezen, gewoon omdat je dat voelt. Onvoorwaardelijke liefde is een reis.

wat moeder therasa gedaan heeft. Toegevoegd na 1 minuut: theresa

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Moeder_Teresa

Liefde zonder voorbehoud. En jazek is dat mogelijk. Waarom niet? Als je echt van elkaar houd...

geven en nemen het is mogelijk door strijd

Als eerste, oops, kwam in me op, ja hoor bestaat wel, een echte narcist kent de onvoorwaardelijke liefde heel goed (naar zichzelf), maar ja dat is niet echt wat je wilde weten he? ;) Nee, volgens mij is het nagenoeg onmogelijk om zonder welke voorwaarde dan ook, alleen maar te liefhebben. Zelfs als iemand zichzelf wegcijfert, en met alle bewondering en respect ook voor moeder Theresa en nog paar anderen! De liefde waar het om gaat is van Goddelijke aard, of voor wie niet gelooft dan maar iets als "een vorm van 'heilig' of on-aards, uniek of zo". Het Grieks kent meerdere woorden voor wat wij allemaal 'liefde' noemen. 'Eros' is de hartstochtelijke liefde. 'Phileo' en is diepe genegenheid, gebaseerd op sympathie. 'Agapé' is de liefde die onvoorwaardelijk zou zijn en niet gegrond is op kwaliteiten of response van de ander. Zo is het echte 'Agapé' wanneer iemand sterft voor zijn vijanden! (toevallig net met goede kennis over gehad die haar studies psychologie en theologie combineert ;)) In de oosterse religies wordt deze "verheven liefde" ook wel Metta genoemd. Ik denk wat wat wij als vorm van 'de hoogste liefde' kennen, niet onvoorwaardelijk is, omdat onze emoties en gehechtheid en zelfs ook eigenbelangen nog behoorlijk meespelen. Voorbeelden te over zoals : "jij ben MIJN alles, jij bent en blijft MIJN kind (wat je ook doet of laat, tot zwaar crimi toe desnoods) of zonder jou kan IK niet meer leven, en nog zoveel meer. Hierin zie je dat de 'IK of MIJN', persoonlijke- of bezitsverhoudingen/vormen zijn, die niet passen in het volkomen onvoorwaardelijk zijn en dus afhangen van "die ander". Je kan beslist zielsveel en intens van iemand, of zelfs meerderen (of dieren ook) tegelijk houden, zelfs op weer steeds andere manieren. Dit kan ook wederzijds zijn natuurlijk! En ook heel ver gaan en in staat zijn elkaar precies zo te nemen, zoals we zijn is geweldig. Elkaar steeds weer kunnen vergeven ook! Maar in mijn optiek blijft dit volop menselijk (ook niets mis mee ;)) . En is dat wat men onvoorwaardelijke liefde noemt, voor enkelen onder ons zelfs maar een seconde, of momentopname waarin we helemaal onze IK vergeten, ook geen omgeving of tijd nog telt.....en zelfs 'geen specifiek "ander" ons op dat moment raakt. En dan roept ons kind of geliefde je ineens en zegt: Schat, liefje, weet je ook waar je mijn pantoffels hebt gelaten, en zullen straks lekker gaan bankhangen en mag ik je vanavond tonen, hoeveel ik van je houdt? :)

Onvoorwaardelijke liefde is dat je diegene die je onvoorwaardelijk lief hebt, álles gunt. Mee kunt genieten waar hij/zij van geniet. Blij zijn dát die gene geniet. Alles kunt vergeven, ook al heeft het je zo gekwetst. Wanneer je het hebt over onvoorwaardelijke liefde in een liefdesrelatie, dan zou het betekenen dat je álles verdraagt, blij bent voor hem/haar wanneer deze liefde heeft gedeeld met iemand anders waar deze intens van genoten heeft. Intimiteit, seksualiteit deelt en dat jij daar blij mee bent voor hem/haar omdat je hem of haar dit gunt in liefde! Dit is het uiterste vorm van onvoorwaardelijke liefde. Is het mogelijk? Voor mijn gevoel niet, wij zijn mensen en het is de hoogste staat van lief hebben! Wanneer wij dit zouden kunnen, zouden we uitgeleerd zijn hier op aarde. Juist omdat je de ander alles gunt, zonder daar bij aan jezelf te denken. In mijn beleving kun je wel je kinderen onvoorwaardelijk lief hebben. Toegevoegd na 2 minuten: Toch zijn er helaas óók ouders die hun kind niet onvoorwaardelijk lief kunnen hebben.

Onvoorwaardelijk liefde is een grote ramp. Het maakt je blind, doof en dom. Het is belangrijker dan eten en drinken. Het is belangrijker dan wat dan op aarde ook. Het is een fout van de natuur, om op deze manier van iemand te houden, het lijkt zo mooi, maar het is geen leven, een leven dat vaak beëindigd wordt, juist door deze liefde. Toegevoegd na 20 uur: Een mooi voorbeeld is het verhaal van Romeo en Julia.

Het feit dat er wordt gesproken over onvoorwaardelijke liefde geeft aan dat er zoiets zou moeten bestaan, maar volgens mij is het meer een streven dan een vaststaand feit. Hoeveel mensen kunnen zeggen dat ze onvoorwaardelijk van zichzelf houden. We worden allemaal geboren met een rein hart, maar door omgevingsfactoren worden we gevormd, tegenwoordig worden steeds meer mensen zich hiervan bewust, tenminste in onze maatschappij. Maar juist omdat we in deze maatschappij leven is het lastig om rein en puur te blijven, of worden. Om onvoorwaardelijk lief te kunnen hebben moet je onbevooroordeeld kunnen zijn, vergevingsgezind, uitgaan van het reine dat ieder in zich heeft. Als we spreken over de onvoorwaardelijke liefde voor onze kinderen hangt het er vanaf hoe we zelf in het leven staan. Om onvoorwaardelijk lief te kunnen hebben moeten we ook egoïsme uitsluiten. Immers we zijn allemaal gelijk, niemand is beter of slechter dan mij en ik ben niet beter of slechter dan wie dan ook.

Van elkaar houden zonder iets van elkaar te eisen. Dit is volgens mij alleen mogelijk tussen moeder/vader en kind.

100% accepteren en houden van... Dus niet hij/zij is wel lief, maar.... Dat houdt in dat je dus geen behoefte hebt om de nader te veranderen... En natuurlijk is niemand helemaal 100% perfect, maar de optelsom is de moeite waard, en in het besef dat je zelf ook wel ergens een minpuntje hebt... zijn de minpuntje4s van de ander niet belangrijk....

Prachtige antwoorden en als het moet je leven geven in ruil dat de ander blijft leven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100