Hoe verhoudt het begrip Maya zich tot de filosofie van non-dualiteit (Advaita Vedanta)?

Ik kwam laatst het begrip Maya (illusie) en ook de filosofie van non-dualiteit tegen. Kan iemand mij op een relatief eenvoudige wijze dit verband uitleggen? Hoe het begrip Maya past bij deze filosofie.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Deze wereld waarin wij "denken" te leven is eigenlijk een illusie die wij met onze ego hebben gecreëerd. Dit is wat Maya is, dus illusie. Illusie uit zich in dualiteit zoals goed/kwaad/ , liefde/haat, licht/donker etc. Er is maar 1 waarheid en dat is in het Hindoeïsme Brahman, dat eeuwig is en onveranderlijk. Bij ons noemt men dit God. Als het eeuwige en onveranderlijke het enige is dat waar is, kan het andere niet bestaan, dus de illusie is niet de waarheid en is zoals het woord het zegt: een illusie en bestaat niet. Deze materie wordt uit en terna behandeld in het 3-delige boek: Een cursus in wonderen, uitgegeven door Ankh-Hermes. Dit is dus nog behoorlijk actueel en nog steeds een goede manier die als doel heeft de éénheid te ervaren met onze Goddelijke Zelf die eeuwig en onveranderlijk is.

Volgens de school van Advaita Vedanta is Brahman de enige realiteit en bestaat er niets dat niet Brahman is (non-dualiteit). Dat er dualiteiten en verschillen lijken te zijn in deze wereld, is een superpositie op Brahman, wat Maya wordt genoemd. Maya is een illusie, een creatief aspect van Brahman, waaruit de wereld ontstaat. Maya bestaat niet, maar is ook niet niet-bestaand, maar lijkt tijdelijk te bestaan, net als bij illusies, bijvoorbeeld een fata morgana.