Psychologie

Is het niet normaal voor wezen die in een groep hoort te leven en ook nog eens een bewustzijn[verstand] heeft dat het een gevoel voor overtuiging en geloof heeft? Zonder die 2 zouden die alles aan mekaar moeten bewijzen voor zij iets aanvaarde. En dat je gevoel voor geloof een drijfveer kan zijn psychologisch kan ik me voorstellen maar wat heeft dat met een god te maken. Ik ben voorstander van alles waar mensen nut bij hebben dus ook godsdiensten. Ik keur de negatieven kant ervan dan ook zeker weer af. Maar godsdienst en gevoel voor geloof zie ik als 2 verschillende zaken

Welke invloed heeft een compliment/oprechte belangstelling/begrip op het verdere verloop van zijn/haar dag? En hoe beinvloeden zij daardoor weer andere mensen die hun pad kruisen? Zijn we allemaal in staat op onze eigen bescheiden manier de wereld om ons heen op een hele simpele manier positief te beinvloeden? Als een steen die je in het water gooit en waarvan de rimpelingen zich verspreiden over een steeds groter oppervlak met steeds kleiner worden golfjes? Zijn we mischien wel meer met elkaar verbonden en meer voor elkaar verantwoordelijk dan we ooit voor mogelijk hadden gehouden?

Ik weet nog dat ik een mooie droom had, maar toen ging de wekker alweer.

En ik heb wel het één en ander opgezocht over lucide dromen en ik weet dat ik dat wel eens een aantal keren gehad heb, maar dan besluit ik toch over wat anders te dromen...

Toegevoegd na 30 minuten:
Soms is het me wel eens overkomen dat ik bijna hetzelfde droomde als dat ik misschien jaren geleden ook gedroomd hebt, aangezien ik me nu ook nog sommige dromen van een aantal jaar geleden kan herinneren. Maar niet dat ik na één dag weer kon verder dromen (helaas).

Hij wil iedere keer een nieuwe stuk taart en is dan de hele dag gefocust op de mogelijkheden op een extra stuk.

Ik weet dat kinderen heel erg van zoetigheid houden, maar ik hoorde van andere familieleden dat hen dat ook opviel dat hij in plaats van spelen daarmee bezig is. Hij is (nog) niet dik.

Toegevoegd na 14 minuten:
Het gaat dus om een kind dat drie uur in de keuken staat om te kijken of er stukje taart achterblijft en zich met niets anders wil bezighouden.