Ouderschap & Opvoeding

Mijn Dochter is tegenover de nieuwe poes erg jaloers.
Ze doet de poes opzettelijk pijn.
Hij mag van haar niet op de bank of naar zijn drinkbakje of gooit zn brokjes weg
Hij mag niet spelen met zn balletje.
Als ik er iets van zeg dan gaat ze heel hard schreeuwen en zoekt ze uit frustratie de poes ook op om pijn te doen.
Samen spelen gaat soms wel goed en dan krijgt ze ook een sticker.
ik laat de poes vrijwel met rust dus dat kan niet zijn.
ik zeg ook dat de poes haar vriendje is maar het lijkt wel of het niet overkomt bij dr

Toegevoegd na 1 dag:
De omgang met de poes gaat nu wat rustiger ik heb haar gisteren wat complimentjes gegeven als ze wat liefs deed voor de poes en samen met dr gespeelt ze vod het leuk maar ze reageert nog wel fel ik denk dat het toch het wennen is dan

Als je merkt dat je moeite hebt met de opvoeding van je kinderen (2 tot 7 jaar), kun je opvoedbegeleiding (opvoedhulp) aanvragen.

Hoe gaat dat in z'n werk?

--  Vraag je dat aan bij je huisarts, bij een consultatiebureau, of elders?

--  Valt het onder de basisverzekering, onder de aanvullende verzekering, of zijn de financiën op een andere manier geregeld?

--  Komt er dan iemand bij je thuis?

--  Is er een limiet aan het aantal uren dat je hulp krijgt?

Mijn dochtertje vindt andere kindjes zo leuk, ze gaat 1 dag in de week naar de kinderopvang en daar heeft ze het echt naar haar zin.
Al mijn vriendinnen hebben oudere kinderen en verder zijn er weinig kleine kindjes in de buurt.

Oke, het is bijna kerst, dus ik zal mijn vraag die ik al lang van deze site had weggehaald opnieuw stellen, want ben toch wel benieuwd hoe de mensen hierover denken, er komen namelijk ook altijd weer mensen bij goeievraag. Toen ik 11 was besloot mijn vader me op kerstavond eens even hard te gaan straffen zonder dat ik wist waarvoor. De vraag die ik hier stelde was of mijn vader dit mocht doen zonder mij te vertellen waar hij dat voor deed. Hij heeft mij die avond weer zitten bangmaken, opfokken, vernederen en zielig zitten janken dat hij maar twee onderbroeken had omdat wij kinderen zoveel geld kosten, ik vermeldde hierbij dat hij voor meijers per maand rook en dronk. Hierop noemde iemand mijn vader een Spartaanse held die zelfs het hebben van veel onderbroeken opofferd in zijn liefde voor zijn kinderen, diegene was doodserieus, verder kreeg ik allemaal antwoorden dat vaders hun dochters best wel hard mogen straffen zonder enige vorm van uitleg waar je het aan verdiend hebt omdat kinderen dat zelf moeten weten. Om dit te kunnen doen hield hij mij thuis terwijl de rest van het gezin naar mijn familie ging. Eigenlijk vermoed ik dat hij gewoon een excuus zocht om zelf niet mee te hoeven.