Hebben ze het (onbewust) zien aankomen? Of jijzelf?

Er overlijdt (een geliefd) iemand plotseling. Als je terug kijkt naar jullie laatste moment of gesprek samen, waren er dan toch ergens tekenen dat het wel eens de laatste keer zou kunnen zijn geweest? Kon je het aanvoelen? Of was het gedrag anders van degene die heenging?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als het gaat om een ongeluk een plotseling overlijden, zonder dat iemand ziek was, dan heb ik die ervaring niet. Wel als mensen ziek zijn, dan heb ik wel de ervaring dat je het aan kan voelen komen, maar dan meer vanuit degene die overlijdt dan door de nabestaande. Achteraf denk je dan na over de laatste gesprekken en momenten en dan zijn er dingen waaraan je kan merken dat de overledenen een soort signalen gaf, maar die begrijp je op dat moment niet, pas later realiseer je je dat. Waarschijnlijk ook omdat de signalen door de overledene niet bewust gegeven worden, het zijn kleine veranderingen, gesprekstof die ineens naar boven komt, gezichtsuitdrukkingen. veranderde houding.

Reeds een paar keer heb ik iemand ontmoet, c.q. gesproken waarbij ik bij die personen 'de dood in de ogen zag' en dat terwijl verder niets wees op hun naderende overlijden. Ik constateerde dat niet onbewust..maar echt bewust.. Groet, Ton

Ik had een goede vriend uitgenodigd voor het eten. Het was erg gezellig, hij genoot met volle teugen (terwijl hij de laatste tijd erg verdrietig en depressief was). Toen afscheid nam zei hij: 'Ik ga, ik moet Anita gaan helpen, ik zie jullie nog wel eens.' Anita was zijn zuster die enkele weken daarvoor overleden was. Wij dachten toen: Die heeft 'n borreltje teveel op! Hij is naar het station gelopen, kreeg daar een hartaanval en stierf ter plekke.

Mijn vader had enkele broers en zussen maar was totaal geen familiemens, dwz dat hij ze hoogstens 1x per jaar opzocht. En eigenlijk werd dat dan ook nog eens georganiseerd door mijn moeder. Het kwam voor ons kinderen en m'n ma dan ook als een grote verrassing dat hij op een dag besloot ze allemaal een bezoek te brengen. Ook aan een paar oude vrienden die hem dierbaar waren maar die hij lang niet gezien had. Hij ging er zelfs alleen heen, zonder mijn moeder. Hij was er een paar weken mee bezig, ging niet iedere dag het land doorreizen. Toen hij het hele lijstje had afgewerkt kreeg hij een hartinfarct en was op slag dood. Hij heeft dus kans gezien van iedereen die belangrijk voor hem was persoonlijk afscheid te nemen. Ik vond het opmerkelijk.

Nee, dat is eerder een typisch geval van 'hindsight is 20/20'. Op het moment dat een sterfgeval plaatsvind, zijn er altijd wel kleine dingetjes in het verleden aan te wijzen die je achteraf zou kunnen relateren, op welke wijze dan ook en hoe vergezicht ook. En dat geldt eigenlijk voor ELK willekeurig gesprek en ELKE willekeurige gebeurtenis. En dan kun je achteraf dus altijd kunnen zeggen 'ik had het daar- en daaraan moeten kunnen weten'. Helaas kunnen we maar heel zelden echt weten wanneer het ECHT de laatste keer is dat je iemand ziet. Met sommige sterfgevallen mis je , helaas, dat laatste moment, maar in andere gevallen heb je er wel tien of meer voor iemand ook daadwerkelijk gaat, terwijl je het al heel lang ziet aankomen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100