Waarom krijg ik het gevoel dat iedereen altijd bij mij terecht komt als ze in de shit zitten maar dat ik nooit bij niemand terecht kan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

"Als je doet wat je altijd doet, krijg je wat je altijd krijgt." Molly, Jouw vraag beschrijft zo’n beetje de eerste 30 jaar van mijn leven. Ik trok mensen met shit aan als een magneet. En ik liep altijd te redderen, te organiseren en op te lossen. Complete gezinnen hebben weken in mijn huis gewoond. En net als jij had ik op een gegeven moment het gevoel dat het omgekeerde niet geldde. Als IK problemen had waren alle ramen en deuren gesloten. Tot ik begreep hoe de vork, voor mij, in de steel zat. Ik trok die mensen aan omdat ik hun pijn, verdriet, verwarring herkende. OMDAT ik zelf het zelfde voelde. Door HEN te helpen hoefde/ kon ik niet met mezelf aan de slag. Want dat wilde ik ook liever niet. Durfde ik niet. Bang voor wat er allemaal los zou komen als ik die doos van Pandora in mij zou openen. Ik straalde uit wat ik mezelf voorloog. Kom maar, ik snap je,ik help je,ik heb voor jou alle tijd, want mij mankeert niets… Dat bepaald dan meteen de relatie. Ik ben er voor jou, je hoeft er voor mij niet te zijn. Tot ik het uiteindelijk niet meer vol hield en er zelfs lichamelijk ziek van werd. Maar dan kun je de kern van de relatie met de mensen die je op DAT moment om je heen hebt maar moeilijk veranderen. Dat was tenslotte toch niet de (stilzwijgende) afspraak?! Ik ben eruit gekomen door mezelf voorop te stellen. Ben met mezelf aan tafel gaan zitten en heb me een beeld gevormd van wat IK wilde en nodig had. En ben concreet aan de slag gegaan om te krijgen wat ik wilde. En hoe meer ik aan mezelf werkte en in mezelf overwon en ontdekte. hoe meer mijn uitstraling veranderde. En langzaam aan kwamen er ANDERE mensen in mijn kring. Lang verhaal kort; Ik ben nu 47. Heb een paar hele goede vrienden en hele leuke warme liefdevolle mensen om me heen. En ja, bij hen kan ik WEL terecht… dat weet ik inmiddels uit ervaring. Er wordt me nog steeds regelmatig om raad gevraagd. Omdat mijn huidige baan dat met zich meebrengt, maar ook prive. Maar niet meer door zuigers. Door mensen die af en toe even een duwtje nodig hebben om ZELF weer aan de slag te gaan. Dat is namelijk wat ik ze tegenwoordig biedt. Dat is wat IK uitstraal. Dat is wat hen aantrekt in mij. En mij in hun. Daarom begon ik met; " Als je doet wat je altijd doet, krijg je wat je altijd krijgt" Molly… als jij niet krijgt wat je nodig hebt… verander dan wat je doet… Omdat jij NET ZOVEEL waard bent als al die anderen Molly.. Misschien zelfs nog wel een beetje meer! Gee

Waarschijnlijk omdat het zo is. Er zijn (te) weinig mensen echt sociaal, en bereid te helpen als een ander problemen heeft, ongeacht hun eigen situatie. Jij bent blijkbaar een dergelijk persoon en wordt geconfronteerd met de botheid van anderen akls je zelf een probleem hebt

Omdat jij een bijzonder mens bent, altijd klaarstaan voor anderen, met een eerlijke mening die soms confronterend is, maar wel eerlijk. Dat jij niet bij anderen terecht kan, dat is zo omdat er niet zoveel personen zijn zoals jij.

Ik geloof niet dat jij nooit bij iemand terecht kunt. Kies je wel de juiste personen? Jij kunt wel klaar staan voor anderen, maar als jij zelf geen hulpvraag stelt zullen anderen niet het gevoel krijgen dat ze jou moeten helpen. Het is ook niet altijd zo dat je hulp kunt verwachten van diegenen waar jij altijd voor klaar staat. Jij bent voor hun misschien wel de juiste persoon, maar andersom niet.

Omdat jij waarschijnlijk niet het type bent dat met zin soris te koop loopt ze zijn het gewoon niet gewend van je gewoon een kwestie van oefenen ;)

Als ik de vraag letterlik neem heb je mazzel, want heel weinig mensen hebben dat voordeel dat ze bij iedereen terecht kunnen met hun problemen, want nooit bij niemand, is eigenlijk altijd bij iedereen!!!!!!

Mijn antwoord zal waarschijnlijk geen hoge ogen gooien, maar ik geef het toch omdat ik dit vind. Dat doe je helemaal zelf. Jij maakt de keuze dat mensen altijd maar bij jou terecht kunnen met hun sores en jij staat altijd maar voor iedereen klaar, daar heb je je redenen voor. Prima, hartsitkke fijn dat je dat doet. Maar ik heb het idee dat je het eigenlijk helemaal niet zo fijn vindt, want je wil ook wel eens over jezelf praten. En dat is jouw goed recht. Een vriendschap is alleen iets waard als het van twee kanten komt, als je dat idee niet hebt, moet je je afvragen of het wel een echte vriendschap is. Als jij ergens mee zit en je wilt erover praten, moet je dat gewoon doen. Wanneer de ander over zichzelf begint, zeg jij dat jij nu ook eens iets kwijt wilt. Wanneer de ander niet luistert is het een idee om voorlopig ook niet meer naar die ander te luisteren. Het is een keuze die je zelf moet maken. Wil je luisteren of wil je ook gehoord worden. Dan moet je ook je mond opentrekken en voor jezelf opkomen.

Dat je bij niemand terecht kunt als jij het moeilijk hebt, lijkt mij niet mogelijk. Ik geloof veel eerder dat je de juiste persoon nog niet ontmoet/gesproken hebt. Iemand dus, die jou èn je problematiek begrijpt en ook aan kan. Zoek maar naar hem/haar die je echt vertrouwt en voor wie je je niet schaamt alsmede bij wie je je hart durft uit te spreken. Gr. Ton

Hetzelfde heb ik mijn zelf ook altijd afgevraagd. Ik denk persoonlijk dat je een vertrouwd persoon bent, maar niemand vertrouwd.

De meeste mensen die in de problemen zitten hebben vaak een feilloos gevoel voor iemand waar ze hun problemen kunnen spuien , iemand zo als jij die daar gevoelig voor is , en misschien een paar kwaad schikse personen die van hun probleem jou probleem maken ! VOOROP GESTELD is anderen helpen een schone zaak !! Maar het kost ook geweldig veel energie , en helaas zijn er ook lieden bij die misbruik van je gaan maken ! Je bent een soort Dr. Phil geworden zonder dat hele team achter zich ! Heb je zelf iemand nodig dan heb je pech ! Zo kan dat gaan in het leven , ZO LEER JE ZE KENNEN ! Gr. en sterkte .

Ik heb ooit op GV de vraag gesteld of mensen het aan je zien of je voor problemen van anderen openstaat, omdat ik heel vaak voor mij vreemde mensen ontmoet en binnen enkele minuten ken ik hun hele levensverhaal. Ik weet niet waarom ze het idee hebben dat ze mij dat moeten vertellen. Nu sta ik open voor mensen,omdat ik ze zo interessant vind en uit de antwoorden die ik kreeg van Gv-ers, blijkt dat veel mensen dat aanvoelen omdat je op één of andere manier dat toch schijnt uit te stralen. Ook kreeg ik veel antwoorden in de geest van;"je kunt waarschijnlijk goed luisteren en anderen zijn teveel met zichzelf bezig en kunnen niet luisteren". Dat klopt helemaal! Je hebt gevers en nemers en jij bent net als ik een gever. Ik herken het helemaal. Nu kom je er achter dat er niet zoveel gevers zijn en dat is helaas waar. de meeste mensen nemen liever, de maatschappij is op nemen ingesteld, zo lijkt het wel. Kinderen wordt al snel geleerd dat ze belangrijk zijn en voor zichzelf op moeten komen. In feite werk je daar egoïsme mee in de hand. Het is aan de ouders om ze zo op te voeden dat er ook zoiets is als delen. Ik ben ook gelukkig door de natuur zo bedeelt dat ik heel goed en graag alleen kan zijn, (de natuur regelt dat denk ik) dus alleen kan je een hoop "verwerken", maar het is zo prettig als jezelf eens een luisterend oor hebt waar je eens alles aan kwijt kunt hè? Weet je wat echt helpt als je niemand hebt? Pak een schrijfblok en schrijf alles van je af! Het papier is zo geduldig en accepteert alles, je frustraties, je woede, je verdriet..... Dan ben je het even kwijt. Hoe vaker je het doorleest, hoe milder het wordt. Soms moet je erbij schrijven, soms ook niet. Ik heb een man waarmee ik goed kan praten en dat scheelt natuurlijk. Maar ik heb heel wat van me afgeschreven in tijden dat ik ook frustraties voelde. Ik zou willen dat ik even een luisterend oor voor je kon bieden, want ik weet hoe het voelt als je altijd geeft en nooit van iemand wat aan kunt nemen. Je moet gewoon meer aan jezelf gaan denken en minder daar zijn voor anderen. Je kunt niet het leed van de hele wereld op je schouders nemen ook al wil je het graag. Laat ze het nu maar eens zelf opknappen!

Moeilijk om zo maar even te beantwoorden.. maar ik zie wel een aantal mogelijke redenen.. Misschien zijn de mensen om je heen wel mensen die jou zien als de persoon met kracht en wijsheid maar kunnen ze jou niet helpen als je zelf iemand nodig hebt. Of je vraagt niet duidelijk genoeg verbaal of non verbaal dat je hulp nodig hebt als je in de shit zit. Het is ook heel goed mogelijk dat mensen denken die red zich wel zonder mij.. die is sterk genoeg.

Omdat ze zich bij jou goed voelen en jou vertrouwen. terwijl jij dat niet vind bij die personen

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100