Kan je een goede vriendschap hebben met het andere geslacht zonder dat er gevoelens bij komen kijken?

Kan dit eigenlijk wel of zal er altijd sprake zijn van een aantrekkingskracht?

Dit vroeg ik mij af aangezien mijn vriend jaren geleden een goede vriendin had. Zij leerde elkaar kennen op de middelbareschool en waren voor 2 jaar goede vrienden. Deze vriendschap, wat ik er van begreep was erg leuk. Tot op een moment dat mijn vriend zich ging afvragen of dit niet meer moest zijn aangezien ze erg goed met elkaar om gingen. Dit bleek echter een illussie te zijn.

Nu vraag ik mij dus af of het bestaat om een goede vriendschap te hebben met het andere geslacht zonder dat er gevoelens bij komen kijken en waarom wordt er na een tijd verder over nagedacht?

Stel dat er wederzijdse aantrekkingskracht was dan moet dit toch al vanaf het begin af aan voel baar zijn? Het is ieder wat die daarmee doet.
Zo ken ik namelijk een vrouw die na een lange vriendschap haar man ineens zag staan. Hoe is dit dan te verklaren?

Weet jij het antwoord?

/2500

Is op zich wel een goeie. Ik had 8 jaar lang een hele goeie beste vriend. Tussendoor hebben we ook eigenlijk wel es wat met elkaar gescharreld. Gelukkig is de vriendschap daardoor niet kapot gegaan. Dit is helaas door andere redenen gebeurd... Maar ik DENK dat het wel mogelijk is om gewoon een goeie vriend of vriendin te hebben zonder aantrekkingskracht. Denk maar eens aan homosexuele mannen, die hebben vaak meer vrouwenvrienden dan mannenvrienden. Kan natuurlijk ook met hun geaardheid te maken hebben, maar goed. Ik kan soms ook beter met mannen opschieten dan met vrouwen. Ik denk eigenlijk dat het per persoon wel verschillend is aangezien elk persoon verschilt. De ene zal er wel open voor staan en de ander niet...

Bronnen:
Eigen ervaring

Ja dat kan goed... Vriendschap is veel hoger dan een partner-relatie... Van een partner-relatie is er (bijna altijd) veel trekken en duwen en vriendschap is veel meer vrijheid en minder dwang... Dus echte goede vriendschap is veel moeilijker dan een relatie runnen... Ja er is zeker aantrekkingskracht, maar wel zonder trekkracht (weet niet zo goed het woord te vinden nu)... De ander wordt meer gerespecteerd en minder gedwongen... Dus er kan seks zijn, maar ALLEEN als beide partijen er op dat moment toe beslissen, en anders niet... In een relatie gebeurt dat wel vaak als alleen maar één partij dat wil... En ik weet dat een echt goede vriendschap pas mogelijk is als je daarvoor een relatie hebt gehad met die persoon... Je laatste vraag is een goede... Toen pas WAS ER ECHT WEDERZIJDS RESPECT, vandaar dat het toen wel goed liep...

Dat kan heel goed,maar het maakt het wel een stuk makkelijker als ze niet fysiek aantrekkelijk is.

Ja hoor. Dat kan prima. Hangt er vanaf denk ik hoe je elkaar ontmoet. Ik heb een goede vriendin die ik ooit via werk ontmoet heb. Nooit enige sprake van sexuele spanning geweest, hoewel dat op basis van uiterlijk wel zou kunnen. Ze was gewoon een collega. En nu zijn we vebriend

XiniX en ik verschillen als dag en nacht. Maar over een onderwerp zijn we het eens: vriendschap staat op een hoger niveau dan een seksuele relatie. Ik heb als homo jarenlang zeer goede vriendinnen gehad, zonder dat daar seksualiteit aan te pas kwam. Ik ken ook vriendschappen met jongens en mannen waarbij seksualiteit geen rol speelt, Daarom schreef ik in een eerder vraag dat recreatieve seks buit de relatie van geen enkel belang is. Het baat wel, maar het schaadt zeker nier, als jouw relatie tenminste op vriendschap is gebaseerd.

Ik denk dat er altijd net iets meer spanningen in een relatie tussen mensen van een ander geslacht zit dan mensen van het zelfde geslacht. Dit wil absoluut niet zeggen dat je geen goede vriendschap kan aangaan, en dat er pér definitie liefdes gevoelens bij hoeven te komen. Maar één van beide kan toch opeens wat voor de ander gaan voelen. Of de één dénkt dat de ander meer voor hem voelt en neemt daarom iets meer afstand. Zelf ben ik voor mijn vrouwelijke vrienden altijd wat galanter. Zoals voor haar de deur openhouden, jas aangeven, dames eerst, etc. hierdoor ontstaat 'n andere chemie dan tussen mij en mijn mannelijke vrienden. Mij is het niet overkomen maar ik denk dat er door deze chemie het soms best over kan gaan op liefde. Of een keer in een (ligt) aangeschoten bui, tot zoenen en eventueel meer uitdraait. Met iemand van het zelfde geslacht kan ik je garanderen dat dat nóóit gaat gebeuren. Dus het hoeft echt niet altijd uit te lopen op meer. Maar er is altijd meer kans op.

Ja, dat kan. Gelukkig maar, want zelf ben ik bi. Als een vriendschap met het geslacht waar je op valt niet zou kunnen zonder dat er dat soort gevoelens bij komen kijken, zou ik geen enkele vriendschap kunnen hebben waar niet die gevoelens bij komen kijken. En terwijl ik niet monogaam ben, en er niets tegen heb als een vriendschap w'el uitgroeit tot meer, lijkt het me een beetje overload als ik dat met ál mijn vrienden zou hebben. Hoe het kan dat soms na jaren vriendschap-en-niet-meer zich toch zulke gevoelens ontwikkelen, is eenvoudig. Mensen veranderen, ontwikkelen zich continu. Jij bent niet meer de persoon die je vijf jaar geleden was. En de ander is dat ook niet. Je wordt immers o.a. gevormd door je ervaringen, je keuzes, de gevolgen van je keuzes. Waar er vijf jaar geleden twee personen waren die bevriend waren en niet in seksuele/romantische zin op elkaar vielen, kunnen die er nu wel zijn.

Ja, dat kan heel erg goed. Mijn beste vriend is een (hetero) man, we kennen elkaar al meer dan 15 jaar en hebben nooit iets met elkaar gehad. We hadden allebei altijd relaties met anderen en steunden elkaar daarin. We zijn meer soulmates, gelijkgestemde zielen. Ik kan me niet voorstellen ooit andere gevoelens voor hem te krijgen, dat zou zoiets zijn als iets met je broer beginnen.

Ja dat kan. Mijn beste vriend is al een man, ik ben een vrouw. Wij zijn al langer bevriend dan ik mijn man ken, en ik was absoluut niet bereid geweest (mocht mijn man dat destijds gevraagd hebben) deze vriendschap op te zeggen, omdat iedere relatie is gebaseerd is op vertrouwen. Op mijn vriend kan ik bouwen en ik heb al heel wat moeilijke tijden doorstaan met hulp van hem. Ik spreek altijd alleen met hem af, dan gaan we gezellig ergens wat eten en helemaal bij kletsen. Voor mij heeft deze vriendschap zelfs een hele andere waarde dan die met mijn vriendinnen, want hij roddelt minder, kletst minder en bekijkt de zaken van een heel ander standpunt. Overigens is hij single (nog steeds) en ben ik getrouwd.

Ha, die Gast9610; Ik denk dat dit vooral afhangt van hoe de beide betrokkenen in het leven staan. Stel dat ze allebei geen vaste relatie hebben en er beiden niet afstotelijk uitzien dan lijkt het me sterk dat er niet af en toe lustgevoelens de kop op steken. Of je daar dan aan toe geeft hangt opnieuw van de mensen zelf af; sommigen zullen dat kunnen om daar aan toe te geven, anderen zijn misschien bang dat het een stap te ver is die tot een fase in de vriendschap kan leiden waar ze misschien niet aan toe zijn.

Naar mijn idee kan dat makkelijk. Weet alleen niet of mijn oordeel net zo sterk telt als hetero's. Ik heb namelijk hele goede vrienden van beide sexen. En daar heb ik geen seksuele gevoelens voor. Hooguit zijn mijn beste vriend en ik, voor de buitenwereld, nogal klef met elkaar. Maar dat is niet seksueel, dat is gewoon iets wat wij prettig vinden. En verder dan een zoen op de mond gaat het niet. We hebben wel heel lang reacties van de omgeving gehad die maar niet wilden geloven dat we echt niks met elkaar hadden. En dan ook van onze ouders en andere goede vrienden. Dat kan soms best vermoeiend zijn. Vooral omdat ze je niet geloven als je verteld dat er niks is. Behalve een hele goede vriendschap dan. En als ze dat dan eenmaal geloven, krijg je opmerkingen: Jammer dat jullie nooit wat gekregen hebbenn met elkaar, jullie zouden zo leuk stel zijn. Grrrr... Tegenwoordig zijn we hier zo aan gewend dat we onze schouders ophalen en verder gaan.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100