Ouders & Kinderen

mijn ex heeft na een jarenlange strijd het verzoek tot omgang per direct stop gezet. ik heb dit ook zwart op wit van de advocaat van mijn ex op papier. De raad van kinderbescherming betreurt dat dit zo gelopen is wil nu een afsluitend gesprek met beide partijen tegelijkertijd. dus ik en mijn ex om tafel met de raad van de kinderbescherming. Is dit gebruikelijk????

Ik leef in een appartement op de vijfde verdieping en neem normaalgezien de lift naar beneden. Maar gisteren gebeurde iets helemaal onverwachts. Toen ik in de lift stapte en op gelijkvloers aankwam, stond mijn onderbuur daar te wachten, met zijn baby in de hand. Hij begon plots te schelden en pakte mijn muts en gooide die aan de kant. Er stonden nog een paar mensen van de eerste verdieping te kijken toen dit allemaal gebeurde. Ik was zeer verbaasd dat mijn onderbuur zoiets zou kunnen doen! Misschien wel wat achtergrond informatie : ik speel al sinds 5 jaar piano, en deze nieuwe onderbuur, die 1 jaar geleden hier is komen wonen, heeft daar iets tegen. Na heel wat bemiddeling hebben we een akkoord kunnen sluiten dat ik elke dag 1 uur speel op een vastgelegd tijdstip. Hij heeft gezegd dat hij dit goed vond, maar later bleek dit hem toch niet te bevallen. Maar hij zegt niets, hij doet enkel irriterende zaken zoals in de morgen dingen laten vallen, tafels en stoelen met opzet hard over de grond schuiven, etc. Hij heeft duidelijk iets tegen de piano neem ik aan. Maar dat hij plots zo agressief reageert op mij? Dat had ik niet verwacht. Nu leef ik vol angst in mijn gebouw, de angst dat hij op een dag iets nog erger zou kunnen doen. Kan ik hier iets tegen doen? Ik durf nu amper mijn huis te verlaten!

Toegevoegd na 2 uur:
grote emoties, verdriet, angsten over (wel en niet gegronde) dingen

Onze dochter is nu 9.5 jaar oud en heeft sinds een half jaar regelmatig humeurige buien.
Ze is dan heel verdrietig en heeft behoefte om alles stuk te maken en op alles en iedereen boos te zijn.
Ze is dan een hele dag aan het huilen.
Ze weet niet waarom, kan geen reden verzinnen maar voelt zich hier niet prettig bij.
Ik dacht misschien de voortekenen van de menstruatie maar de kinderats waar ik toevallig loop vertelde dat dat nog niet aan de orde was omdat ze nog geen borstvorming heeft en dat ze dit meestal van de moeder mee krijgen en haar moeder (ik) was 15 toen ze ongesteld werd.
Iemand enig idee hoe ik haar kan helpen met deze gevoelens?

Hoe lief ik ook doe ik kan haar niet opvrolijken behalve met een wandeling buiten nog weleens maar ook daar moet ik echt heel veel voor doen voordat ze mee gaat

Kan een man, last van psychopatische gedragen en diagnose psychopaat, gerechtelijk omgang eisen van een kind van anderhalf?