Ouders & Kinderen

'Kun je een scheiding tegen houden tegen houden door zelf gewoon weg geen advocaat te nemen? Wat gebeurd er dan? Een advocaat is immers verplicht voor de rechter. Wat kunnen andere gronden zijn om de rechter er van te overtuigen dat een scheiding niet de beste optie is?'

en kan iemand me ernaar doorverwijzen

Zijn hier richtlijnen voor of is dit gewoon op gevoel?

Mijn zoon is 5 maanden. Op advies van het consultatiebureau zijn we twee weken geleden al gestart met oefenhapjes. Dat gaat heel erg goed, zoontje vind het leuk en lekker, had de tweede keer al helemaal door hoe hij actief van een lepeltje kan happen, en zou best méér willen eten dan ik tot nu toe geef.

Als ik in de winkel naar potjes voor 4-6 maanden kijk, valt me op dat er veel meer in zit dan ik hem in één hapje geef. (Ik maak zijn eten zelf.) Is dat een realistische hoeveelheid? Zowel erin als eruit gaat het tot nu toe prima, maar ik wil hem natuurlijk niet overvoeren.

Toegevoegd na 57 minuten:
Hoi Moolkeesje, dankjewel!

Dat is nou juist het lastige: consultatiebureau heeft wel advies gegeven over wát te geven, maar over de hoeveelheid zeggen ze alleen maar "kijk maar hoe het gaat" en "niet opdringen als hij niet meer wil".

Maar hij wil dus wél, en graag véél. Ik vertrouw niet zo op de adviezen van potjesfabrikanten (nogal wiedes dat die graag willen dat je veel geeft) en het lijkt me ook weer geen goed idee om gewoon te blijven voeren tot zoonlief geen pap (of in zijn geval: "pla") meer kan zeggen.

Toegevoegd na 10 uur:
Dank allen!

Ik raak niet snel van slag van het consultatiebureau hoor. Ik kan het meestal prima met ze vinden, maar heb ook soms dat ik glimlach, knik, en mijn eigen weg ga.

@Momo: borstvoeding zit er bij mij niet in. Lang verhaal, maar laten we het erop houden dat het niet lag aan gebrek aan kennis of voorbereiding. Anders zou ik een andere afweging hebben gemaakt.

Ik ben nu reeds meer dan tien jaar gehuwd met een man van mijn leeftijd. het is nooit eenvoudig geweest tussen ons.
maar meer en meer heb ik het gevoel dat ik als ik bij mijn man ben niet meer in mijn kracht sta. ik bedoel : ik voel mijn grenzen niet meer bij hem, in tegenstelling tot bij andere mensen. over het algemeen sta ik nl. wel in mijn kracht in het leven en ben een liefdevol persoon.
dit komt omdat mijn man heel dominant is, hij wil de hele tijd bepalen wat wij doen.
ook op vlak van lichaam houdt hij helemaal geen rekening met mijn grenzen . hij weet dat ik bepaalde dingen niet leuk vindt maar doet ze toch en lacht me dan uit als hij ziet dat ik me er niet goed bij voel.
"overmeesteren" noemt hij dat. Als hij me aanraakt is het altijd met een seksuele lading, nooit lief en teder. hij zegt ook nooit iets liefs.
Maar zo is hij nu eenmaal en hij laat wel op een andere manier zien dat hij van me houdt, bv. door dingen voor me te doen.
Nu zou het al veel helpen mocht ik bij dit alles in mijn kracht blijven staan. maar als ik bij hem ben begint het wel krachtig en na tien minuten ben ik mijn kracht kwijt. Ik zou graag bij hem mezelf minder verliezen.
Misschien komt het wel doordat ik als kind misbruikt ben, dat vooral die lichamelijk aanrakingen me zo verwarren. Maar ik ben zeker niet frigide, wil gewoon een beetje respect.
Hoe pak ik dit aan om ondanks alles toch mezelf te blijven?