Ouders & Kinderen

Ik ben 14 jaar oud en ik heb een hele lieve vriendin gehad! We noemen haar maar even A.. A verhuisde met haar moeder naar Groningen en ik woon in een plaatsje bij A'dam dus we hielden contact door te bellen. Ik belde een keer in de week maar A bleef maar bellen en maar doorvragen! Ze hield maar niet op! Gek werd ik ervan! Ik heb haar toen een lange brief gestuurd met daarin hoe lief ik haar ook vond, ik wou ene break.. Ze verbrook al het contact met mij! Alles! Na een lange tijd stuurde ze me een bericht die ik bot en dom beantwoord heb! Maar nu begin ik haar te missen! Sinds ik haar via via op hyves zag, heb ik haar meteen als vriend gevraagd! En sindsdien blijf ik haar hyves maar checken op enig teken van haar.. Ze heeft me geaccepteerd op hyves en ik heb een reactie op haar foto gestuurd! Maar wat nu??





#BecomingDesperate..

Mijn ouders zijn gescheiden en ik woon sinds iets meer dan een jaar bij mijn moeder. Om het weekend kom ik bij mijn vader. Mijn ouders hadden afgesproken dat mijn vader €50 p.m. zou betalen omdat ik bij mijn moeder woon.
Nu komt hij dat niet altijd na of hij betaald te weinig. Mijn stiefvader is daar (best wel begrijpelijk)boos over geworden. Nu hoorde ik hem tegen mijn moeder zeggen dat hij mijn vader 2 opties geeft, of hij laat mijn zusjes (die nu om de week bij vader en moeder zijn) bij mijn vader intrekken. Of hij gaat een rechtszaak beginnen.
Ik heb toen gezegd dat hij dat niet kom maken tegen over mijn zusjes! gelukkig begreep hij me wel.
Ik vind dit heel moeilijk, ik heb niet echt een goeie band met mijn vader maar toch weet ik dat hij het erg moeilijk heeft. hij loopt al bijna 5 jaar met een huis dat niet verkocht wil worden, in een nieuw huwelijk heeft hij in totaal 6 kinderen.
Ik heb best wel medelijden met mijn vader maar ik weet ook dat je altijd je afspraken na moet komen! daarnaast is €50 niet een heel hoog bedrag toch!?

Dat vraag ik me af.

Dit is serieus bedoeld en niet om mannen af te vallen, wij vrouwen hebben weer andere trekjes die als vervelend ervaren kunnen worden. Maar ik maak het zo vaak mee, dat een man iets zegt en daarna, als je erop terugkomt, zegt dat hij het nooit gezegd heeft. Dus met andere woorden, heb jij het dan verkeerd begrepen. Terwijl je gewoon honderd procent zeker weet dat hij het wel zo gezegd heeft.
Ik ben echt nieuwsgierig waar dit nu aan ligt.
Hoe werkt dat in het hoofd van een man?
Waarom zeggen ze dan niet gewoon: ik ben vergeten dat ik dit heb gezegd, of: het klopt dat ik dat toen zei, maar nu denk ik er anders over.
Uiteraard zijn er mannen die dit niet zo doen, maar ik heb dit al zo vaak meegemaakt en ik begrijp dit trekje niet!
En hoe ga je ermee om wanneer 'hetgeen is gezegd' belangrijk voor je is?