Ouders & Kinderen

Ik heb matjes met haar in mijn eigen haar laten plakken met speciale lijm. Ik weet niet wat ik gedaan heb vannacht maar achter in mijn nek is de middelste extension een stuk los gegaan en dit is 1 hele grote klit geworden met de rest van die banen.. Een pot haarmasker en fles cremespoeling heb ik er al doorheen gegooid maar heeft geen zin.. Iemand een idee hoe ik die lijm los krijg?? Ik kan pas vrijdag bij de kapper terecht maar het moet er NU uit :)

Toegevoegd na 1 uur:
Ik heb ze laten zetten door een kapstertje aan huis ( ze is mijn buurvrouw) en ze komt vrijdag terug van vakantie en dan kan ze me pas helpen.. Dus zoek eigenlijk een oplossing om het zelf te doen, maar dat zit er niet in ben ik bang als ik jullie antwoorden lees..

Toegevoegd na 19 uur:
Ik heb de ultieme oplossing gevonden :D
Met een stijltang de lijm verwarmen en een berg olie er op en het glijd er zo uit.. Goeie voor de volgende keer want had eerst de helft gepeuterd..

De oppas had per ongeluk mijn zoon zijn speen met afgekolfde melk en fles gegeven aan zijn neefje waar ze ook op paste. De speen en fles ook met afgekolfde melk van het neefje kreeg mijn zoon.

Ze waren een dagje bij de oppas.

Hoe de verwisseling heeft plaats gevonden weet ze zelf niet. Mogelijk doordat ze in de ochtend eerst mijn zoon wou voeden maar doordat het neefje begon te janken om voeden gaf ze hem eerst voeden. Zonder de fles te verwisselen. Dan de speen van mijn zoon omdat deze erbij lag.

We zijn al jarenlang niet meer gelukkig samen. Heel veel ruzies, afsnauwen, geen interesse in elkaar. We hebben alles al geprobeerd. Relatietherapie. Samen leuke nieuwe dingen ondernemen. Meer tijd voor elkaar. Veel praten. Maar niets heeft geholpen. De ruzies en haat en nijd blijven terugkomen. Ik heb lange tijd geprobeerd te blijven voor de kinderen (7 en 4). Maar ik merk dat ze steeds meer last krijgen van de spanningen en dagelijkse ruzies. Dus heb ik eindelijk, na heel veel pijn en moeite en niet onbezonnen, het besluit genomen te scheiden. Maar hij wil het niet horen. Wil er niet over praten. Is woedend op me. Zegt dat ik zijn leven en dat van de kinderen kapot maak. Terwijl ik blijven nu veel schadelijker vind, voor ons allemaal.
Wat moet ik hiermee aan??
Daarbij komt dat we over 4 dagen op vakantie gaan. Hij wil gewoon gaan met zijn allen. En ik mag het er niet over hebben, want dan verpest ik zijn vakantie. Ik wil hem absoluut geen valse hoop geven, maar elke keer als ik gewoon vriendelijk tegen hem doe denkt hij dat het goed komt. Terwijl ik weet en voel dat het echt over is nu. Ik heb al voorgesteld dat hij alleen met de kinderen gaat, maar hij zegt dat de hele vakantie dan niet door gaat. En de kinderen hebben zich er zo op verheugd, dat wil ik ze niet aan doen. De komende tijd wordt nog zwaar genoeg voor ze.
Hij is zo boos, er is niet mee te praten. En al helemaal niet op een redelijke en volwassen manier.
Hoe moet ik verder? Hoe pak ik dit aan????

Sinds kort ben ik verliefd op iemand, ondanks dat ik haar al 3 jaar ken. We gaan heel vriendschappelijk met elkaar om. Zij weet nu van mij dat ik haar leuk vind.
Alleen is er nog een jongen die haar leuk vind. Ze hebben al meerdere malen gekust tijdens het uitgaan (nog voor dat ze wist dat ik haar leuk vind). Ik vind het heel erg om daar bij te zijn en dat te zien. Dus zit ik met het dilemma; mee uitgaan blijven gaan en met leden ogen aanzien hoe die twee met elkaar bezig zijn en met een rotgevoel naar huis gaan óf helemaal niet meer uitgaan en haar alleen nog maar op school zien?
En wat kan ik nog meer doen? Ik vind het moeilijk om het er met haar over te hebben.

Mvg Mark, jongen 16 jr, Zwolle.

dit is een vraag waar denk ik taboe op heerst maar ik vraag het me toch af, ik hoop dat niemand het me kwalijk neemt.

Ik hoor zoveel ellende verhalen, of t nu over de zwangerschap zelf gaat, de bevalling, de eerste weken, de weken daarna en als de kinderen een eigen mening krijgen, en ook over tienerjaren, wat een ellende dat is (voor sommige dan he, dit alles), en ook als de kinderen groot zijn, dan hoor ik veel ouders verdrietig zijn dat de kinderen niet langs komen etc...
Ik vraag me echt af, als (nog ) geen kind hebbende vrouw, of dit alles nu opweegt tegen de fijne dingen......
en nee ik ben niet blond, maar heb gewoon geen vrouwen voorbeelden om me heen, ik moet het alleen doen met de verhalen die hoor en zie op tv.
dank voor de serieuse reacties...