Natuur- en scheikunde

De amplitude van een (periodieke) trilling is de grootste afwijking ten opzichte van de evenwichtsstand, of, anders gezegd, de maximale uitslag.

Nu kunnen deeltjes met halftallige spin (fermionen) volgens het uitsluitingsprincipe van Pauli zich niet in dezelfde kwantumtoestand bevinden. Bosonen die een heeltallige spin hebben kunnen dat wel. Maar is dat de oorzaak dat ze een amplitude kunnen vormen zoals fotonen (boson) een bepaalde 'bandbreedte' of amplitude van licht kunnen vormen? Zo ja waarom is dat juist bij heeltallig en niet bij halftallige spin?

Tijd is ontstaan tijdens de oerknal. Sindsdien is er seconde na seconde weggetikt.

Sinds de oerknal dijt de ruimte uit in 3 dimensies. Maar hoe zit het eigenlijk met de vierde: de tijd ?

Is het 'nu' telkens nieuwe tijd die ontstaat, wellicht net zoals de ruimte aan het uitdijen is ?
Of is bij de oerknal ineens alle tijd ontstaan en is het 'nu' gewoon een punt onderweg van het begin naar het inmiddels al bestaande einde ?

Als je aan het douchen bent, vindt iedereen de temperatuur lekker rond de 40 graden. Maar als de temperatuur buiten 18 graden is vinden we dat al warm en lopen we soms rond in de korte broek en shirt. In tegendeel zit je dan in de Winter met de termostaat op 21 met een dikke trui binnen. Mijn vraag is dus hoe dit kan?

Ik lees: " Omdat fononen bosonen zijn kan een bepaalde trillingswijze meer dan een keer tegelijk aangeslagen worden."
https://nl.wikipedia.org/wiki/Fonon

Nu zijn fononen de gekwantiseerde collectieve trillingswijze van een kristal.
Een boson is meestal een (krachtoverbrengend) deeltje dat een heeltallige spin bezit.

Ik zie dus totaal niet de link tussen fononen en bosonen. Is dat misschien een schrijffout? Zo nee, hoe moet ik het dan begrijpen?