Waarom hebben mensen tegenwoordig geen gevoel voor verhoudingen, maat en vormgeving meer?

Vroeger, voor WWII werden er mooie gebouwen gezet.

Na de oorlog ontstond er een gigantisch verval in smaak met als dieptepunt de jaren 70 t/m einde 90.

Nu kun je over smaak twisten maar duidelijk is dat er weinig nieuwe monumenten gebouwd worden en dat de gemiddelde woonwijk er totaal niet uit ziet.

Werd smaak vroeger van hogerhand gedicteerd en had de massa daar weinig inbreng in?

Toegevoegd na 18 minuten:
De vraag wordt niet helemaal begrepen zie ik.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Zo'n 120 jaar geleden werd dezelfde vraag gesteld. De gebouwen, meubels en kunst zo rond 1850-1880 waren ook niet om aan te zien. Als reactie is daarop de Jugendstil/Art Nouveau ontstaan. je ziet ook op veilingen en bij antiquairs dat Jugendstilproducten zeer veel geld opbrengen en dat de producten uit de periode daarvoor niks opbrengen. Maar over smaak valt verder niet te twisten.

Ik vind veel moderne gebouwen veel mooier dan de oude. Maar ik denk dat jou gevoel vooral komt doordat alleen de mooie oude gebouwen zijn overgebleven en alle nieuwe gebouwen nog staan. Dat jij het niet mooi vind betekend zeker niet dat mensen geen gevoel meer hebben voor verhoudingen, maat en vormgeving.

We zijn beland in het industrieel bouwen. De huizen die neergezet worden, worden in massa geproduceert omdat het goedkoper en sneller bouwen is. Voor WWII was dat nog niet zo sterk. Als je elk huis afzonderlijk bouwt en ontwerpt, dan maak je er makkelijker wat moois van. Nu worden huizen gebouwd door een ontwikkelaar die ermee wil verdienen. Monumenten van vroeger zijn of prestigeobjecten van de adel / overheid van vroeger, danwel gebouwen van de kerk. Die worden nu keihard efgerekend op hun financien. Kijk naar de Sacrada Familia, waarvan Barcelona nu gezegd heeft: Je hebt nog X jaar, en dan moeten de bouwwerkzaamheden stoppen. Het wordt te duur.