Samenleving

Bij de extreme gladheid van afgelopen weken hoorde ik regelmatig van iemand dat ie gevallen was. Niemand had ernstige gevolgen, maar vaak hoor je dan 'Ik keek snel of niemand me gezien had en ben snel opgestaan.'
Waarom schamen mensen zich toch zo als ze vallen? Waarom doen ze net alsof ze zich geen pijn hebben gedaan?
Ik doel dus op vallen bij gladheid waar je niks aan kan doen en niet op blunderachtige valpartijen of botsingen waar je je voor zou schamen.

Hoe komt het dat mensen in 'andere' landen 'overdreven' reageren op bijv het overlijden van iemand? Ze werpen zich bijv op de grond en huilen hier hard bij, terwijl mensen hier in NL dit juist meer discreet doen.

Toegevoegd na 5 uur:
Het zijn inderdaad verschillen die met cultuur te maken hebben en ik zeg niet dat de discrete manier een goede manier is om je gevoelens te uiten. Met het woord 'overdreven' probeer ik aan te geven hoe het vaak opgevat wordt en dat relatief is; zie de aanhalingstekens.
Ik ben zelf een half jaar in India geweest en merkte hier veel verschillen in: wanneer een jongen zich gestoten had, kroop hij weg in een hoekje en mocht hij vooral niet laten zien dat hij pijn had of dat hij 'zelfs' huilde.
Wanneer er iemand overleden was, werd het verdriet echter wel geuit.
Mensen in, vaak armere landen, hebben het vaak zwaar, moeten vaak hard werken (wil niet zeggen dat ze niet gelukkig zijn): zou het misschien ook te maken kunnen hebben met de 'positie' die iemand innam in een familie?( Bijvoorbeeld kostwinner?).

R'dam wil deze groep...de kwetsbare groep,helpen om o.a. aan een huis te komen.Heeft dit wel zin,als de problemen niet zijn opgelost?De meeste hebben een huis gehad,maar zijn deze kwijt geraakt door hun problemen.

Ik vind op Internet vele inburgeringstests en -examens. Welke daarvan is nu de echte?

Als de echte niet openbaar is omdat men dan vooraf de antwoorden uit het hoofd zou kunnen leren: welke van al die tests is dan het meest representatief?

Ik hoor er de laatste tijd zelf niet zoveel meer over, maar kan me herinneren dat er tijden waren dat er heel fel gereageerd werd op bontjassen. Dat mocht en kon niet.
Maar over leren jassen heb ik nooit iemand horen klagen, en evenmin over leren bankstellen...
Ik heb de indruk dat bontjassen dus niet zouden mogen en leren jassen wel. Leer komt toch evengoed van een dier?

Dus hoe zit dat nu?
Hoe wordt daar tegenwoordig maatschappelijk over gedacht?