Religie

Lees ik dit verkeerd of is dit een contradictie? Tenzij God het niet wil!

Toegevoegd na 17 minuten:
Klopt en u zal opgedaan worden, Zoekt en gij zult vinden En bid en u zal gegeven worden. Een mooi idee. Door te bidden kon je al het kwade verdrijven, en er kwam iets veel prettigers voor in de plaats. Door te bidden kon je de werkelijkheid sturen. Jezus zei dat immers zelf. (?)

Maar Jezus was aan het einde van zijn leven tevergeefs aan het bidden om de beker (des doods) aan hem voorbij te laten gaan. En dat er letterlijk in het Nieuwe Testament staat: Maar niet mijn wil, maar Uw wil zal geschieden.
IN filtermen heeft God dus te Final cut.

Jezus spreekt al die hoopvolle stellingen uit: Wie honger heeft zal gevoed worden, mensen die huilen zullen blij zijn. En dan die laatste zin, tenzij God het wil. Dan kun je bidden tot je erbij neervalt!

Ik ben niet gedoopt als kind en verder niet kerkelijk opgegroeid. Mijn moeder is wel lid van een kerk en ik wil mij graag ook tot die kerk lid worden. Weet iemand wat je moet doen? En of het nog kan? Het is een reformeerde/hervormde kerk.

Want als je christelijk bent vier je toch ook geen ramadan of een ander feest dat niet bij je geloof of overtuiging past?

Deze vraag kwam in mij op na de vraag die Teun heeft gesteld over hoe je aan kinderen uitlegt dat men niet aan kerst doet!

Ik kom uit een gezin die bij Jehova getuige was.. geen Sint geen Kerst geen verjaardagen en ook niet trakteren op school, ik vraag me af, ouders die bij dit soort geloofsovertuigingen zitten of ze zich ervan bewust zijn wat ze hun kinderen tekort doen? In mijn geval was het niet anders en heb er niet echt onder geleden in mijn kinderjaren, wat men niet kent mist men niet, maar pas toen ik zelf moeder werd en ik met mijn zoon Sint, Kerst en verjaardagen vierde merkte ik pas wat ik gemist heb!

Toen ik 13 was zijn mijn ouders gestopt met het geloof, kort erna gescheiden, van het pad af, werken in een discotheek, roken etc..

Ik heb er pas vanaf mijn 27 moeite mee gekregen, dat ik HET gevoel niet ken, de warmte binnen de familie, samenzijn, kerstgevoel, sintgevoel de spanning en gezelligheid, etc.. hoe sta jij hier tegenover en hoe zou jij hiermee om gaan als ouder met je kind(eren)?