Geloof en kinderen....?

Deze vraag kwam in mij op na de vraag die Teun heeft gesteld over hoe je aan kinderen uitlegt dat men niet aan kerst doet!

Ik kom uit een gezin die bij Jehova getuige was.. geen Sint geen Kerst geen verjaardagen en ook niet trakteren op school, ik vraag me af, ouders die bij dit soort geloofsovertuigingen zitten of ze zich ervan bewust zijn wat ze hun kinderen tekort doen? In mijn geval was het niet anders en heb er niet echt onder geleden in mijn kinderjaren, wat men niet kent mist men niet, maar pas toen ik zelf moeder werd en ik met mijn zoon Sint, Kerst en verjaardagen vierde merkte ik pas wat ik gemist heb!

Toen ik 13 was zijn mijn ouders gestopt met het geloof, kort erna gescheiden, van het pad af, werken in een discotheek, roken etc..

Ik heb er pas vanaf mijn 27 moeite mee gekregen, dat ik HET gevoel niet ken, de warmte binnen de familie, samenzijn, kerstgevoel, sintgevoel de spanning en gezelligheid, etc.. hoe sta jij hier tegenover en hoe zou jij hiermee om gaan als ouder met je kind(eren)?

Weet jij het antwoord?

/2500

Als jij het wilt vieren met je kinderen moet je dat vooral ook doen. Misschien heb je op een andere manier warmte ervaren in je gezin, dan door de feestdagen. Ik vind het soms wel raar overkomen, als een kind jarig is mag het niet trakteren op school of de verjaardag vieren, maar een dag erna mag er wel een feest gegeven worden ter compensatie. Ik denk dat kinderen toch wel het een en ander mee krijgen door de voorbereidingen op school en de verhalen van de andere kinderen. Ook al mogen ze niet bij het feest aanwezig zijn. Kortom als jij toch kerst wil vieren, doe het dan lekker op een manier dat het voor jou en de kinderen prettig is. En heel veel mensen doen aan de kerst mee, door bijvoorbeeld een cadeautje of een kerstontbijt of een kerstboompje, terwijl ze niet in de achterliggende gedachte van kerst geloven...

Ik ben zelf geen ex-jehova getuige en ook geen ouder. Ik kan alleen dus van de zijlijn mijn mening geven. Aan de ene kant is het logisch dat je een soort leegte ervaart doordat je alle die festiviteiten niet hebt meegekrgen in je jeugd. Desondanks ga ik er van uit dat je ouders het beste met je voor hadden en dat zij er van overtuigd waren dat hun manier van opvoeden jouw uiteindelijk tot een goed en gelukkig mens zouden maken. Daarnaast weet je hoe het is om sober te leven, waardoor je misschien meer dan andere deze kerstdagen weet te waarderen. Waar het voor andere niet meer is dan twee dagen vreten, een verplicht uitje naar (schoon)ouders en veel (dure) kado's incasseren, heeft het voor jouw echt een betekenis. Ik denk dat de kerst voor jouw waardevoller is dan voor andere die doen alsof ze kerst heel belangrijk vinden, maar eigenlijk het eten en de kado's vooral belangrijk vinden en niet zozeer het samen zijn met familie en vrienden en ook een beetje denken om je medemens.

Ik heb zelf ook in zo'n gezin gezeten en mijn moeder is er ook onlangs mee gestopt, mijn pa al heel lang geleden. Mijn moeder heeft het heel netjes gedaan: vanaf de leeftijd dat we het zelf de kennis en het besef hadden van wat er allemaal te halen viel, zowel aan de ene kant als de andere, mochten wij zelf kiezen welke kant we op wilden, en daar heeft ze nooit moelijk over gedaan. Goede en open communicatie met je kinderen en ze een vrije wil laten behouden, zonder met boemannen zoals Satan, de hel en de dood te gaan strooien. Wij hebben tegenwoordig ook gewoon verjaardagen en feestdagen en moet zeggen dat ik het nooit echt gemist heb, maar iedereen vind het wel leuk dat we het nu doen.