Waarom hebben sommige kinderen geen regionale tongval ? Waarom hebben mijn kinderen geen Twentse tongval ?

Of, meer specifiek : waarom hebben mijn kinderen geen Twentse tongval ?

Mijn man is afkomstig uit de Beemster, ik heb zo ongeveer overal (boven de rivieren) gewoond. Hij heeft een licht Noord-Hollands, ik geen (herkenbaar) accent (soms wat richting Goois of NoordHollands). Onze kinderen zijn geboren en getogen in Enschede, maar....spreken gewoon ABN zonder enig herkenbare tongval.

Ik heb hier ook veel import-vrienden in dezelfde situatie, maar die kinderen praten WEL met een heel Enschedese tongval (met name de a's en o's.). Niet plat, wel heel hoorbaar waar ze 'van weg' komen. Zoals geboren Enschedeers "horen" te doen eigenlijk...

Zo heb ik een vriendin uit de buurt van Amsterdam, vader uit Duitsland / Utrecht, en die praten zo plat als een dubbeltje, maar hun ouders niet. Althans, niet Twents.
Een ander bevriend stel komt uit Rotterdam en dat is aan hén wel iets te horen, maar aan de kinderen niet. Ook gewoon Twents. Ook een Brabantse vriendin met een Zuidhollandse man heeft drie kinderen en je raadt het al: Twents.

Nu wonen we in Duitsland, en in een jaar tijd zijn ze écht het Nordrhein-Westfaalse dialect ("Twents Duits" bijna) gaan spreken (dezelfde A en O en ingeslikte N als in het Twents) en verstaan zelfs platt, geen Hochdeutsch woord er bij zal ik maar zeggen, dus ze KUNNEN het wel. Maar waarom hebben ze in Nederland in 10 resp 14 jaar geen Twents accent gekregen ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mijn antwoord kan VEEL korter zijn Je zegt zelf ook dat VEEL kinderen dat nl wel hebben, ik ken ze ook, ouders ABN, kinderen brabants Ik denk dat door VEEL met je kinderen te praten en met ze te doen (en volgens mij doe je dat) ben JIJ toch hun belangrijkste voorbeeld. Als je dan op een leeftijd komen dat ze OOK andere invloeden krijgen is hun accentloze spraak toch al gevormd EN ze horen het jou toch ook elke keer spreken. EN, sommige mensen zijn gewoon veel gevoeliger voor accenten dan andere (om mensen met kinderen MET accent niet nodeloos te kort te doen) Toegevoegd na 1 minuut: o ja, en dat duits onderschrijft in mijn optiek mijn theorie. Dat is niet JOUW taal dus daar passen ze zich aan aan de omgeving

Ik denk dat hier een vrij eenvoudig antwoord op te geven is: In de jaren dat ze leerde praten hebben ze altijd "normaal" Nederlands gehoord. Kinderen kopiëren letterlijk wat er tegen hen gezegd wordt. Dit is ook een reden waarom je kinderen eenvoudig 2- of 3-talig kunt opvoeden. Door heel consequent te wisselen in taal leren kinderen dat ze op meerdere manieren iets kunnen omschrijven. Je kunt dit ook zien met dialecten/accenten. Indien de ene ouder altijd in dialect tegen het kind praat, en de ander "ABN" dan zal het kind ook deze twee "soorten" taal leren. Je kunt er echter niet 100% iets aan doen, want je bent natuurlijk niet de enige die tijdens zijn/haar jonge jaren tegen je kind praat. Het komt er dus gewoon op neer dat je kind dit letterlijk opneemt. De reden dat ze nu opeens het accent wel lijken te hebben, kom doordat ze nu "Duits" leren. Echter is dit niet het ABD (algemeen beschaafd duits, geen idee of het bestaat). Ze kennen echter geen andere soort Duits, dus nemen aan dat dit de "goede" uitspraak is in het Duits, terwijl dit misschien enkel in die regio wordt gebruikt. Hier kom je dus weer terug op dialecten. Dit soort dingen verklaren ook een "zachte g" en waarom sommigen liggen en leggen door elkaar halen. Het is allemaal een kwestie van napraten (of na-apen).

In het dorp waar ik 'weg' kom (in Twente dus) waren twee scholen. Op de katholieke school werd voornamelijk Twents gepraat (met oo en aa), op de openbare voornamelijk ABN, zonder accent. Mogelijk was dit toeval, maar het verschil was wel opvallend. Echt woar :-) Kinderen nemen veel over van leeftijdsgenootjes. (En leerkrachten wellicht.) Toegevoegd na 3 minuten: Ik bedenk nu pas dat op de openbare school waarschijnlijk meer 'importkinderen' zullen hebben... Toegevoegd na 5 minuten: gezeten

Bovenstaande antwoorden hebben naar mijns inziens een kern van waarheid. Ik wil daar graag nog iets aan toevoegen. Ik ben van mening dat het ook een 'keuze' is van de kinderen. Neem bijvoorbeeld de kinderen van mijn zus; 10, 15 en 17 jaar. De ouders spreken in plat dialect (Overijssel). Alhoewel alledrie kinderen zeer goed dialect kunnen spreken, doen ze dit vrijwel nooit. Ze spreken alledrie ABN, het dialect is niet hoorbaar. Volgens de twee oudsten is het niet 'cool' om in dialect te spreken. Ze kiezen er dus zelf voor. De jongste neemt het ABN weer over van de twee oudsten, die zij als haar grote voorbeelden ziet.

In aanvulling op de bovenstaande antwoorden nog het volgende. Jij hoort niet dat jouw kinderen een Twents accent hebben maar dat betekent niet dat ze er geen hebben. Hun accent is alleen niet zo dik dat jij het hoort en jouw gehoor is aangepast aan wat je doorgaans in je omgeving hoort. Voor iemand uit het westen of het zuiden of uit Vlaanderen zullen jullie kinderen best Twents klinken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100