Taal

(Even los van het ontbrekende leesteken aan het einde van de zin.)
Deze kop is sowieso een slechte kop. Hij is op twee manieren uitlegbaar en zette me daardoor op het verkeerde been. Ik dacht te lezen dat het de minister was die anderen op Lampedusa verraste. Maar hij bleek juist de gene te zijn die verrast werd !
Had daar 'is' bij gestaan gestaan, dus: "Asielminister Van den Brink is verrast op Lampedusa.", dan was das de zin eenduidig geweest.

En dat is daarmee ook de aanleiding van deze vraag: mag je in deze zin het hulpwerkwoord 'is' taalkundig wel weg laten ?
Wat zijn eigenlijk de regels wanneer je wel of niet een hulpwerkwoord toe moet voegen ?

Ik kwam laatst een podcast tegen waarin men sprak over een onbemensd voertuig. Ik dacht, dat moet onbemand zijn. Ik kende het woord niet, maar langzaam begon te dagen dat dit waarschijnlijk onbemensd moest zijn omdat onbemand zou kunnen betekenen dat er wel een vrouw aan boord kon zijn (ik vind het onzin omdat de definitie van onbemand al is dat er geen mens aanwezig is).

Maar helpt dit soort veranderingen daadwerkelijk? Gaat dit de NL-se samenleving daadwerkelijk inclusiever maken of voelt slechts een klein gedeelte van de bevolking zich er beter door terwijl (een gedeelte van) de rest zich er aan ergert?

In deze zin komt het woord 'is' eigenlijk twee keer voor, maar het is één keer weggelaten.

Het woord 'is' mag naar mijn idee niet worden weggelaten: de functie ervan is in het tweede geval anders. Eerst heeft 'is' de functie van koppelwerkwoord, daarna heeft 'is' de functie van hulpwerkwoord.

Heb ik gelijk?

Alle Engels sprekende mensen spreken W met ronde getuite lippen. Dit doen veel mensen in Nederland niet. Mensen in Brabant en Limburg doen dat wel. Mensen uit België, Frankrijk, Spanje en Italië doen dat ook.

Ik kwam laatst een podcast tegen waarin men sprak over een onbemensd voertuig. Ik dacht, dat moet onbemand zijn. Ik kende het woord niet, maar langzaam begon te dagen dat dit waarschijnlijk onbemensd moest zijn omdat onbemand zou kunnen betekenen dat er wel een vrouw aan boord kon zijn (ik vind het onzin omdat de definitie van onbemand al is dat er geen mens aanwezig is).

Maar helpt dit soort veranderingen daadwerkelijk? Gaat dit de NL-se samenleving daadwerkelijk inclusiever maken of voelt slechts een klein gedeelte van de bevolking zich er beter door terwijl (een gedeelte van) de rest zich er aan ergert?

(Even los van het ontbrekende leesteken aan het einde van de zin.)
Deze kop is sowieso een slechte kop. Hij is op twee manieren uitlegbaar en zette me daardoor op het verkeerde been. Ik dacht te lezen dat het de minister was die anderen op Lampedusa verraste. Maar hij bleek juist de gene te zijn die verrast werd !
Had daar 'is' bij gestaan gestaan, dus: "Asielminister Van den Brink is verrast op Lampedusa.", dan was das de zin eenduidig geweest.

En dat is daarmee ook de aanleiding van deze vraag: mag je in deze zin het hulpwerkwoord 'is' taalkundig wel weg laten ?
Wat zijn eigenlijk de regels wanneer je wel of niet een hulpwerkwoord toe moet voegen ?