Wat is het nut van een dubbele ontkenning ten opzichte van een bekenning?

Een dubbele ontkenning als "dat kun je niet niet lekker vinden!" versus een bekenning als "dat moet je lusten, dat kan niet anders!"

Weet jij het antwoord?

/2500

meestal niks, daarom wordt het ook vaak als stijlfout gezien. Het beste kun je ze dus beter nooit gebruiken

Ik denk dat het meestal is om een ontkenning te ontkrachten. Bijvoorbeeld, iemand die kaal is, wordt ook wel onbehaard genoemd, maar als er dan toch nog een paar haartjes ontdekt worden, is deze persoon niet onbehaard. Met "niet on" heb je een dubbele ontkenning, en heb je de eerste ontkenning ontkracht.

Het heeft geen nut. Dit is taalkundig 'moeilijk doen'.

min en min is plus. Dus eigenlijk is een dubbele ontkenning een bevestiging.

Het gebruik van een dubbele ontkenning heeft soms een ironiserend effect, en dat kan leuk zijn. B.v. Dit is niet zonder betekenis. Of het heeft een zeer speciale betekenis voor de toegesprokene. B.v. die houdt per definitie niet van spruitjes, maar die zijn op een speciale manier klaargemaakt, en dan kan je bv. zeggen dit kan je niet, niet lekker, vinden!

Ik zie het nut er niet van in,want als je ontkent hebt,en met een zit zoals je omschrijft, is het alleen een andere formulering, met een 'misschien mooiere omschrijving'. Toegevoegd na 34 seconden: zit=zin

Ik ga nooit niet direct naar huis is veel sterker dan Ik ga altijd direct naar huis. Het is in dit geval bijna een overtreffende trap van altijd (als dat zou kunnen).

Er zijn twee mogelijkheden: 1.de spreker gebruikt bewust een dubbele ontkenning, en dan is het soms leuk, maar meestal verwarrend 2.de spreken doet het onbedoeld uit taalzwakte, dan kan je er maar beter niets van vinden en opheldering vragen.

Denk aan een zin als: “Dat apparaat is niet onhandig.” Ondanks dat er een dubbele ontkenning in de zin zit, betekent hij niet hetzelfde als “Dat apparaat is handig.” Het feit dat de ontkenning ontkracht wordt, maakt niet dat het een bevestiging is.

Dat we een dubbele ontkenning afwijzen komt omdat we in de westerse cultuur de taal combineren met de logica. Er zijn talen waarin dat niet zo werkt: herhalingen zijn daar versterkingen en een dubbele ontkenning is dus een versterking van de ontkenning. Drie- vierdubbele ontkenningen worden dan heel betekenisvol. Maar wij kennen dat ook: never nooit niet! Daar zit echt geen tussenstapje in dat 'eigenlijk' een bevestiging is. Dit is de kracht van taal en gaat niet over logica. Er zijn ook verschillen tussen dubbele ontkenningen: 'dit kun je niet niet lekker vinden' is juist heel sterk: iedereen vind dit lekker. Terwijl 'dit is niet zonder betekenis' ironisch klinkt. Veel dubbele ontkenningen lijken expres bedoeld om onduidelijk te zijn over bijvoorbeeld verantwoordelijkheid: de NS kan niet ontkennen dat dit niet goed is gegaan. In plaats van: de NS heeft het stom aangepakt (of zoiets). Het kan ook een vorm van beleefdheid zijn om niet al te beschuldigend te klinken. Dubbele ontkenningen zijn gemakkelijk doelwit van taalpuristen die vinden dat taal formeel en logisch moet zijn. Gebruik dubbele ontkenningen dus altijd heel bewust.

Het kan ook gebruikt worden om bewust verwarring te zaaien.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100