Bestaat er ook ook sterf-proces? En hoe verloopt dat dan?

Lijkt het op een rouwproces? Begint het met ontkenning? Hoe ga je als familie daarmee om?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Bij ieder verlies wat een mens lijdt, dus ook het verlies aan gezondheid, het zicht op de dood, treden de fasen van de rouwverwerking op. Shock en ontkenning en aanvaarding. Ik heb een aantal malen een stervensproces mogen meemaken. Vooral de aanvaarding is heel mooi. Uiteindelijk zal iedereen die fase ervaren, al is het voor sommigen maar kort. We weten, als mens, dat het leven eindig is, en als het zover is, dan kijken we de dood met vrede in de ogen. Mits we de gelegenheid krijgen het stervensproces door te maken. Een plotselinge dood is uiteraard anders.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Rouwverwerking

Ik denk dat je bij iemand die lijd aan een dodelijke ziekte je dit kunt beschouwen als een sterfproces. met die ontkenning zal het wel meevallen, misschien even na het stellen van de diagnose, als het een langdurig iets is kan iedereen daar aan wennen en op zijn eigen manier naar toe werken Maar ik denk dat de ontkenning des te groter is als iemand plotseling komt te overlijden als gevolg van een ongeluk oid.

Het is heel erg moeilijk (vind ik zelf) om als familie met een stervend familielid om te gaan. Vooral omdat je zelf ook die emoties van verdriet en hoop en wanhoop hebt, waardoor je dat kan belemmeren in de begeleiding. Zelfs de meest gelovige, goede en zuivere mensen vinden sterven moeilijk. Het is het scheiden van het leven hier en dat is idd gelijk aan rouwen. Alleen doe je dat terwijl je nog hier bent. Veel mensen hebben een pijnlijk stervensproces. Deze pijn maakt het onthechten een stuk makkelijker. Zonder pijn is het nog moeilijker afscheid van deze wereld te nemen. Elisabeth Kubler Ross heeft heel veel boeken over stervensprocessen en begeleiding bij sterven geschreven. Misschien kan dat je helpen. Verder kan ik je alleen adviseren om, als je dicht bij diegene staat, ook jouw gevoel te delen. Geef maar aan dat je het ook moeilijk vindt. En dat je niet precies weet wat je moet doen. Dat zorgt ervoor dat je samen dat proces doormaakt. En dat geeft aan de ander ook de ruimte om te vertellen wat hij of zij moeilijk vindt. Veel sterkte

Ieder persoon wat op zijn/haar sterfbed ligt gaat er anders mee om. Of je er nu op voorbereid bent of niet, de dood maakt emoties los bij mensen die er voorheen misschien helemaal niet waren. Je kunt dit dus ook niet van tevoren voorspellen. Ook al weet je dat je doodgaat, dan nog kan je je er tegen verzetten, maar je kunt je er ook bij neerleggen. Dat is erg persoonlijk. Als familie kun je de stervende het beste begeleiden door goed te luisteren wat die persoon wilt. Het zijn toch de laatste momenten dat je iets kunt betekenen voor hem/haar. Leg net je eigen oordeel op, wees er voor de stervende door er gewoon te zijn. Toegevoegd na 36 seconden: "Leg net je eigen oordeel op" = leg NIET je eigen oordeel op

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100