Psyche

Ik heb overal in mijn huis tegenwoordig spaarlampen.
Aangezien ik niet erg veel geld er aan kan besteden zullen dit waarschijnlijk kwalititatie wat minder goeie lampen zijn.
maar ik weet het niet het lijkt net alsof ik me meer negatief voel. winteerdip ?
Daarnaast heb ik nu een daglicht lamp aan en ik voel me meteen stukken Natuulijk wat gevoelsmatig
maar zijn er studies en resultaten
bekent over het gebruik van spaarlampen die geen daglicht spectrum hebben ?

ogen staan anders in het gezicht als je een ziekte hebt, veel mensen hebben moeite om hun ogen te richten als ze psychisch ziek zijn, wat kunnen ogen zeggen over een psychische ziekte.

In een situatie zie ik vanuit mijn ogen het probleem groter dan het is. Ik voel me vlug aan gesproken en denk dat het heel erg is. Ik zeg tegen mijzelf dat het niet erg is enzo maar toch ga ik huilen. Hoe komt dit? En belangrijker hoe kom ik er van af? Ik word gek van mijzelf.

Beste mensen,

Ik heb zelf een en ander geprobeerd op te zoeken maar kan er niks over vinden. Ik word tijdens een gesprek met zowel bekende als onbekende nerveus, niet op mijn gemak, als ze mij iets laten zien, bijv. een foto dan is mijn reactie 9 van de 10 keer niet oprecht omdat ik me dan gewoon veel te nerveus voel tot op een punt dat ik soms niet kan lachen omdat ik anders tril lippen krijg. Soms ben ik zelfs bang als ze mij bijv een foto laten zien. Of als ze zeggen. Ik ga je iets grappigs vertellen dan voel ik een bepaalde druk. Het hangt trouwens af van hoe ik me voel want soms heb ik er totaal geen last van. Maar 8 van de 10 keer wel. En met name bij bekende mensen voel ik me ongemakkelijk. Het is echt heel gek. Mensen waar ik drie jaar mee werk, voel ik me tot de dag van vandaag nog niet helemaal op mijn gemak bij (tijdens een 1 op 1 gesprek). Ik heb hier al 4 jaar last van. Het begon allemaal op mijn 16e.

Toegevoegd na 2 minuten:
Ps: Ik ervaar dit ook met familieleden. En dat weerhoud mij ook om naar familiefeestjes te gaan of familiebijeenkomsten bij te wonen.

Stel er is iets in je leven wat 8 jaar geleden indruk op je heeft gemaakt (dood dierbare en ongeval, maar zonder letsel etc) en je dat destijds goed hebt verwerkt en nu een plek in je leven heeft. Je denkt er eigenlijk niet meer aan.

Kan dit dan toch nog in je onderbewuste spelen zonder dat je er weet van hebt EN dat je hier van ptts krijgt? Of is Ptts altijd iets waar van je weet dat het niet goed verwerkt is oid / merkbaar last van hebt?