Psyche

Hallo,

ik ben een 24-jarige jongeman en ben een zeer gevoelige jongen, een neefje van mij die 6 jaar is kwam mij onlangs zomaar uit het niets al lachend uitschelden (woorden zoals stommerik, enzovoort...).

Ik wil hem niet kwetsen en zeker niet fysisch maar ik kan er ook niet tegen als iemand (al is het maar een kind) die mij uitscheld!

Hoe kan ik het beste omgaan met zo'n kind?

Alle mogelijke tips en adviezen zijn welkom...

Iemand uit mijn kringen is heel erg egocentrisch :
- ze vraagt nooit oprecht hoe het met gelijk wie is, toont geen interesse in je doen of laten of in je zijn (behalve als "nummertje" om dan over zichzelf te beginnen)
- de waarde van een persoon wordt bepaald naargelang wat iemand voor haar doet (belt hij/zij me? doet hij/zij zus of zo voor me...)
- alles wordt op haarzelf betrokken. als je met haar wil praten over iets wat je voelt, ben je in no time over haar gevoel bezig
- ze praat aan één stuk door over zichzelf. als er iemand bij zit die ook veel over zichzelf praat, raakt ze gefrustreerd en gaat crescendo
- dat praten kan niet worden gestopt, alles glijdt van haar af. dus als je zegt "ik ga eens, ik ben moe" antwoordt zij "en wat wil je nog drinken"?
enzovoort
Als je een opmerking maakt over het feit dat ze de hele tijd met zichzelf bezig is, beaamt ze dat ze dan ook wel een groot slachtoffer van het leven is. Zelfs al vernoem je mensen die het nog véééél erger hebben dan zij, kijkt ze alleen naar zichzelf "jaja, maar ik ....".ze is ook heel verwonderd dat zo weinig mensen naar haar komen, en ziet het als "plicht" dat dit wel zou gebeuren....Maar ziet dus niet dat mensen wegblijven omdat het gewoon niet leuk is om bij haar tez zijn
Hoe ga je ermee om? Ik heb al alles geprobeerd: het lijdzaam ondergaan, ertegen in gaan enz enz... Maar alles leidt ertoe dat ze toch gewoon door doet en ik me nadien compleet leeg voel.

Hoe kan ik best reageren?

Zoals ik al vaker heb verteld, heb ik PDD-NOS, een best ernstige vorm. Ik heb eigenlijk nooit vrienden gehad, het lukt mij echt niet om vriendschappen te onderhouden. Maar hierdoor voel ik me heel vaak alleen, ik heb toch het gevoel dat ik er 'iets' mee wil, al weet ik niet goed wat. Maar vriendschappen onderhouden gaat mij echt niet lukken! Is er iets wat ik kan doen? Zoja, wat? Alvast heel erg bedankt voor het antwoord!

ps. weet niet als ik heb onder het goede kopje heb gezet