Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe ga je best om met egocentrische mensen?

Iemand uit mijn kringen is heel erg egocentrisch :
- ze vraagt nooit oprecht hoe het met gelijk wie is, toont geen interesse in je doen of laten of in je zijn (behalve als "nummertje" om dan over zichzelf te beginnen)
- de waarde van een persoon wordt bepaald naargelang wat iemand voor haar doet (belt hij/zij me? doet hij/zij zus of zo voor me...)
- alles wordt op haarzelf betrokken. als je met haar wil praten over iets wat je voelt, ben je in no time over haar gevoel bezig
- ze praat aan één stuk door over zichzelf. als er iemand bij zit die ook veel over zichzelf praat, raakt ze gefrustreerd en gaat crescendo
- dat praten kan niet worden gestopt, alles glijdt van haar af. dus als je zegt "ik ga eens, ik ben moe" antwoordt zij "en wat wil je nog drinken"?
enzovoort
Als je een opmerking maakt over het feit dat ze de hele tijd met zichzelf bezig is, beaamt ze dat ze dan ook wel een groot slachtoffer van het leven is. Zelfs al vernoem je mensen die het nog véééél erger hebben dan zij, kijkt ze alleen naar zichzelf "jaja, maar ik ....".ze is ook heel verwonderd dat zo weinig mensen naar haar komen, en ziet het als "plicht" dat dit wel zou gebeuren....Maar ziet dus niet dat mensen wegblijven omdat het gewoon niet leuk is om bij haar tez zijn
Hoe ga je ermee om? Ik heb al alles geprobeerd: het lijdzaam ondergaan, ertegen in gaan enz enz... Maar alles leidt ertoe dat ze toch gewoon door doet en ik me nadien compleet leeg voel.

Hoe kan ik best reageren?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wat je zou kunnen proberen is je heel goed in je vel voelen zitten, vol zelfvertrouwen, voordat je contact met haar gaat hebben. Dat kan door: - te letten op je houding voor, tijdens en na een bezoek. Rechte rug, schouders recht en ontspannen, nek boven je rug (zeg maar dat je een touwtje trekt tussen je kruin, door de nek en door je rug), hoofd recht aar voren. En dat alles ontspannen. Als je zo loopt (kan je oefenen), dan voel je je merkbaar prettiger. - tevoren met jezelf afspreken je niet te laten manipuleren, neerhalen etc. - humor kan in sommige situaties zeer relativerend en verhelderend werken. Een super kwinkslag kan een ander nèt effe op een ander been zetten en laten stoppen. Lachen ook. - jezelf aan te leren om op geen enkele manier met haar in welke discussie dan ook te verzanden. - Schouders ophalen en zeggen "wat jij wilt, interesseert me niet" of woorden van gelijke strekking zijn voor velen, ook de verstokte egocentristen, dodelijk. Je laat merken, dat niks aan jou komt en dan heeft manipuleren geen zin meer. - niet lijdzaam te ondergaan en ook niet verzetten: het ene oor in en het andere oor uit. Ze is het niet waard om je waar dan ook maar 1 seconde druk om te maken. Probeer die gedachte heel bewust te hebben tijdens contact met haar. En als niks werkt, die mensen heb je helaas ook: niet meer gaan voor de lieve vrede.... die bestaat niet. Zachte heelmeesters, stinkende wonden.... en weet je: jij bent degene die er last van hebt. Misschien heb je er iets aan.

Negeren, geef gewoon geen aandacht, en zoek geen contact. Als zij contact blijft zoeken, maak dan duidelijk dat je dat niet wilt. Heb niet de illusie dat je haar kan veranderen en ga je eigen gedrag zeker niet aanpassen aan het hare, blijf je zelf en zoek mensen die wel bij je passen.

Ja, dat zijn lastige personen om bij door te dringen. Niet reageren, maar haar gewoon zeggen dat ik geen zin meer heb in haar zelfmedelijden, in het luisteren naar wat haar overkomt en wat er in haar omgaat, dat vriendschap bestaat uit 2 of meer mensen en dat al die personen even belangrijk zijn. Als zij daar anders over denkt, dan is zij geen vriendin van jou, maar zeker niet voor jou. Dan is zij de moeite niet waard om daar je energie in te steken. Dus wees eerlijk tegen haar, zeg haar hoe je over haar denkt, wat dat met je doet en dat je daar de energie niet meer voor hebt, laat je tijdens deze woorden niet onderbreken, nu ben jij degene waar het over gaat, het gaat even niet om haar. Je moet je grenzen aan durven geven en selectief worden met wie je omgaat, dat is soms hard en doet soms pijn, maar het is een manier om je eigenwaarde flink omhoog te krikken, jezelf niet minderwaardig aan iemand op te stellen en jezelf te leren kennen. Maar buiten dat leer je op deze manier wel, wie er wel echt voor je is, wie er voor jou door het vuur gaat, wie je 's nachts kan bellen als jij je rot voelt en waarbij je denkt, ja, dat doe ik ook voor jou. Zo doe je dat als het om vrienden gaat, maar als het om familie gaat, wordt het nog moeilijker, die zet je niet uit je leven, want dat gaat niet, overal kom je ze tegen, al is het al de naam horen van. Dan moet je hetzelfde zeggen, maar zeg erbij, dat je haar alleen wilt spreken als het over iets anders gaat dan over haar. En alleen als je elkaar bij toeval tegen komt, niet meer zo close als jullie waren, dat past niet meer in jouw nieuwe leven. Altijd met iemand meeleven kan ten koste gaan van jezelf. Dat is het niet waard, dat is zij niet waard, als je hiermee doorgaat kan dat ten koste gaan van je gezondheid, zowel lichamelijk als geestelijk.

Kern waar 't hier in 't allereerste geval om gaat: hoe diep gaat jouw genegenheid voor haar? Weet je dat zij ook genegenheid voor jou voelt, ondanks haar gedrag? Als er voldoende (wederzijdse) genegenheid is, is 't wellicht de moeite om er (nog) energie in te steken. Ik vind 't niet goed om haar te veroordelen, 't gedrag wat ze vertoont is zeker onaangenaam, ik heb met 'n soortgelijke situatie te maken gehad. Mijn genegenheid voor deze persoon bleef om die reden steken op 't niveau van: af en toe leuk om mee te praten, aanvaarden zoals zij is en geen verwachtingen meer koesteren wat echte vriendschap betreft. Mocht je bij jezelf te weten zijn gekomen hoe jouw gevoelens van genegenheid zijn t.o.v. haar en je wil contact met haar blijven houden, dan zul je ook moeten aanvaarden dat zij mogelijk altijd zich zo naar jou zal opstellen. En als je 't gevoel hebt dat jouw grenzen overschreden dreigen te worden doordat zij b.v. gewoon over jouw gesprek heenwalst en er mee weg loopt, maak haar dan rustig zonder irritatie duidelijk dat JIJ aan het woord was, dat JIJ iets mee wilde delen en dat je graag je gesprek wil afmaken. Elke keer als ze jou toch hierin negeert doe je dit weer. Ze moet op den duur wel bakzeil halen, want ze kan geen kapstok vinden om haar verhaal aan op te hangen. Als ze dan inbindt laat je weten dat je 't waardeert dat ze jou ook de ruimte geeft. Negeren lijkt me geen goed plan. Is ze narcistisch ingesteld, dan zal ze kost wat kost toch haar aandacht proberen te krijgen. Heeft ze 'n laag zelfbeeld en gaat ze uit onzekerheid veel over zichzelf praten ( daar weet ze i.i.g. namelijk wel wat over te vertellen), dan zal ze nog meer gaan praten in de hoop je toch bij je te houden i.p.v. je weg te jagen. Reken maar dat ze heus wel door heeft wat er gebeurt. In beide gevallen is er sprake van onmacht: die van jou of die van haar. Vraag eens hoe zij zich voelt tijdens jullie gesprekken (en stiltes). Als ze dan vervalt in praten over haar verleden, hoe zwaar ze 't heeft e.d., vraag je door, dit gaat n.l. niet over hoe zij zich op DAT moment voelt. "Wat gaat er nu door je heen als jij aan 't woord bent, hoe voel jij je als je niet aan 't woord kan/'mag' zijn?" etc. Dit vergt veel kalmte en doorzettingsvermogen jouwerzijds. Dus je moet voldoende energie daarin willen steken, dat ben je zowel aan jezelf als aan haar verplicht. Maak haar duidelijk dat je respect voor haar toont en graag hebt dat zij dat ook voor jou doet. Beiden veel succes!

De uitvoerigheid waarmee je je 'probleem' beschrijft zegt veel over jezelf. Je bent ook iemand die snel 'last' van iemand heeft. (blijkt ook uit eerdere vraagstellingen van je) Onderzoek weer eens bij jezelf waarin je zelf egocentrisch bent. Want dat waar je je aan ergert (wat triggerd) bij de ander is iets van jezelf wat nog niet vodoende is aangekeken, ruimte gekregen, of verwerkt. Dat is een 'universele wet'. We leven in een tijdperk waarin het nu wel eens tijd word om niet 'de ander' te willen/moeten veranderen, maar te kijken en voelen naar onze eigen pijn, ons eigen ongeduld etcetera. Dus, hou t hart open, en het verstand mild. Waar ben jij gewoon simpelweg niet duidelijk genoeg in het contact en probeer je daarin strategieën te bedenken om er mee om te gaan, haar 'met gelijke munt terug te betalen' enzovoort. Dus met de aandacht 'terug naar jezelf', en niet van anderen je gelijk willen halen. Want je klaagt meer dan dat je een vraag stelt. Uiteindelijk is dat veel vruchtbaarder, succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100