Psyche

Ik weet dat die mensen therapie krijgen en medicijnen maar kan je ooit helemaal genezen verklaard worden?
Ik google wel eens en wordt doodgegooid met symptomen en wat voor therapieen maar zie nergens wat antwoord kan geven op deze vraag. Is er iemand mee bekend hier of iemand die het zelf ook heeft (gehad)?

Ik ben autistisch, en 17 jaar. Ik wordt op school altijd gepest, omdat ik altijd een trainingsbroek draag. Nu wil ik de stap maken om een spijkerbroek te dragen. Vroeger hebben mijn ouders dit wel geprobeerd, maar was ik te koppig. Ik heb vaak geprobeerd dit met mijn ouders te overleggen, maar het is nooit gelukt.
Help?!

Toegevoegd na 38 minuten:
Ik wilde ook nog even zeggen dat ik mijzelf te dik vindt om een spijkerbroek te dragen, als ik normaal was geweest, had ik een spijkerbroek aan, maar ik ben 17 jaar, 1,90 lang en weeg 88 kilo! Dat is veel te dik, vindt ik zelf.

Net een telefoon gekregen van iemand uit de doelgroep voor wie ik werk. We hadden hem verwijderd van de facebook pagina van het project omdat hij onjuiste berichten op de site plaatste.
De man was eerst lid van de kerngroep van het project maar is opgestapt omdat hij zijn slag niet thuishaalde ivm een discussie. Sindsdien verschijnt hij wel nog op diverse activiteiten, en ook daar hitst hij mensen tegen elkaar op.
Hij wil nu naar alle betrokkenen (lees: onze directie, het stadsbestuur, de minister...) een brief sturen om te melden dat het project ondemocratisch is omdat hij zijn mening niet mag geven.
Helaas is er hier ooit een precedent geschapen doordat onze directie is ingegaan op een gelijkaardig signaal van een andere ex-deelnemer (wat ik toen ook niet begreep, vermits deze man een psychiatrische problematiek heeft en dat bekend is). Door dit precedent krijgen deelnemers m.i. het idee "als ik brieven schrijf krijg ik aandacht".
Het is een man waar totaal niet mee te praten valt, hij gaat rechtdoor zonder omkijken. Reden waarom veel kerngroepleden opgelucht adem haalden toen hij niet meer kwam. Sindsdien is ook de dialoog met enkele probleemoplossers fors verbetert. Hier ligt dan ook de kern van het probleem volgens mij : hij is rancuneus omdat het project in een stroomversnelling komt sinds hij weg is.
Hoe reageer ik best op iemand die zo razend is? Wachten tot hij gekalmeerd is, is geen optie. Ik ken hem als iemand die boos blijft...

Ik heb gedurende een jaar al dagelijks last van nare dromen. Vaak betreft het mijn vriend die mij verlaat, of ik moet heel veel zwemmen om bij hem te kunnen komen. Maar ook droom ik over slechte herinneringen met een ex vriend uit mijn puberteit.
Als ik wakker wordt ben ik zo onder de indruk van de droom, dat ik soms huilend wakker kan worden. Ook kan het mijn hele dag beïnvloeden, ik blijf er mee bezig.

Huisarts houdt het bij het verwerken van indrukwekkende gebeurtenissen. (Mijn ex vriend was niet bepaald een lieverdje.) Advies was om veel te praten met mijn omgeving. Dit helpt helemaal niks.
Ik kom niet verder in de psychische en gezondheidszorg.

Voor mijn gevoel ben ik de ervaringen met mijn ex vriend helemaal te boven en heb ik alles goed verwerkt. Ik heb geen stress, ben heel gelukkig en houd me niet bezig met de onderwerpen van mijn dromen. Ben ook echt niet bang om mijn huidige vriend te verlaten...

Vanwaar dan die dromen?
En wat kan ik doen om deze te verminderen of zelfs te verhelpen?
Kan het misschien te maken hebben met mijn werktijden? Ik draai bijna iedere week meer als 3 nachtdiensten.