Psyche

Ik heb gedurende een jaar al dagelijks last van nare dromen. Vaak betreft het mijn vriend die mij verlaat, of ik moet heel veel zwemmen om bij hem te kunnen komen. Maar ook droom ik over slechte herinneringen met een ex vriend uit mijn puberteit.
Als ik wakker wordt ben ik zo onder de indruk van de droom, dat ik soms huilend wakker kan worden. Ook kan het mijn hele dag beïnvloeden, ik blijf er mee bezig.

Huisarts houdt het bij het verwerken van indrukwekkende gebeurtenissen. (Mijn ex vriend was niet bepaald een lieverdje.) Advies was om veel te praten met mijn omgeving. Dit helpt helemaal niks.
Ik kom niet verder in de psychische en gezondheidszorg.

Voor mijn gevoel ben ik de ervaringen met mijn ex vriend helemaal te boven en heb ik alles goed verwerkt. Ik heb geen stress, ben heel gelukkig en houd me niet bezig met de onderwerpen van mijn dromen. Ben ook echt niet bang om mijn huidige vriend te verlaten...

Vanwaar dan die dromen?
En wat kan ik doen om deze te verminderen of zelfs te verhelpen?
Kan het misschien te maken hebben met mijn werktijden? Ik draai bijna iedere week meer als 3 nachtdiensten.

Dus een makkelijke, niet vervelende manier. Dus geen meditatie of yoga.

Hier is een discussie ontstaan.
Een collega van mij beweert dat zij moeite heeft met het begrijpen van moeilijke woorden in een gesprek.
Maar ik ben onder de veronderstellen dat daar een andere benaming voor is.

Toegevoegd na 2 uur:
Moderators, bedankt voor het aanpassen van de categorie, ik kon het zo gauw niet bedenken...

Soms denk je in je leven dat je "alles onder controle" hebt maar je lichaam zegt iets totaal anders (via bv. psychosomatische klachten).
Ik ben een redelijk bewust mens maar ervaar dit ook bij mezelf. Ik denk bv. in een bepaalde situatie "dit kan ik best managen", maar mijn lichaam geeft toch signalen dat ik stress ondervind (bv. nekstijfheid, maag- en darmklachten) of inspanningen doe (bv. zweten, moeheid...).
Terwijl ik (in mijn geest maar ook in mijn gevoel) eigenlijk "denk" dat ik me helemaal niet moet inspannen, dat ik het perfect aankan, dat het bv. een vaardigheid is die ik goed beheers of een situatie die ik best wel kan bolwerken zonder moeite.
Hoe komt dat? En wie heeft er gelijk : lichaam of geest?

Toegevoegd na 12 uur:
Achteraf bedenk ik me : het lichaam kan niet bewegen zonder tussenkomst van de hersenen, dus geest en lichaam zijn op één of andere manier met elkaar verbonden. Het gaat er dus wellicht meer over welk stukje geest verantwoordelijk is voor de sensaties van stress in het lichaam. Dit stukje geest zegt dan blijkbaar iets anders dan de bewuste geest.
Maar wie heeft het bij het rechte eind : de bewuste geest of de onbewuste geest die je lichaam bestuurt?