Psyche

eigenlijk heb ik al jaren last van een negatief zelfbeeld waardoor ik niet verder kom in mijn ontwikkeling. mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 jaar was en ik heb nooit echt het gevoel gehad dat ik een vader heb gehad, want hij had zelf ook heel veel problemen en daardoor kon hij er niet voor mij zijn, daardoor heb ik ook nooit geleerd over me gevoelens en emoties te praten. het voornamelijkste probleem is dat ik heel erg onzeker ben in bijna alles en dat ik overal over na moet denken voordat ik een beslissing neem. hoe kom ik hiervan af?

Ik heb heel lang in het hulpverleningstraject gezeten (ongeveer tien jaar lang zowel individuele ambulante therapie, als dag-klinische opname in groepsverband).

Hoewel het stukken beter gaat, ben ik (helaas) nog steeds niet volledig van mijn suicidaliteit af. Ik heb hier af en toe 's nachts last van (zelden overdag) en ik raak dan helemaal in paniek. Dit komt ongeveer een keer per week voor.

Ik heb wel eens gehoord van het concept 'bed op recept', maar kan hier maar erg weinig over vinden. Ik zou hier graag voor in aanmerking willen komen, want ik denk dat ik daar veel baat bij zou hebben. Voor de rest wil ik niet meer dag-klinisch of wat dan ook gaan, want ik heb nu wel genoeg behandeling gehad en functioneer nu (wat voor mijn doen super is) redelijk en ga binnenkort ook weer studeren aan de hogeschool en stage lopen.

Hoe kom ik in aanmerking voor bed op recept (Utrecht)?

Ik weet niet of het relevant om te melden is, maar mijn diagnoses zijn; borderline persoonlijkheidsstoornis, depressie en een dysthyme stoornis. Klinkt erg dramatisch, maar heb het al beter onder controle hoor!

MVG
Bee

als ik helemaal stil lijkt het alsof mijn hooft trilt het is heel raar. Als ik in de spiegel kijk dan zie ik dat als mijn hart klopt mijn hoofd trilt. Is dit normaal?

We leven een leven waar we best veel opkroppen, waar we morele normen neer hebben gezet waar we ons aan houden.
Ik werk momenteel in het nachtleven van Amsterdam en heb veel kans om dronken mensen te bekijken.

Binge drinken maakt erg veel los bij mensen, het schudt de dagelijkse zorgen los en maakt dat een mens zich eventjes vrij en geweldig voelt.

Wat zou er gebeuren als je alle alcohol wegneemt uit onze maatschappij. Zouden er dan juist niet veel meer psychische problemen komen, gezien het opgekropte niet vrij kan komen door middel van een grote sloot alcohol in het weekeinde?

Heb het hier dus niet over echte alcohollisten. Meer over binge-drinkende weekend feestgangers.


Is er dus onderzoek gedaan naar een dergelijke, positieve psychische werking van alchohol? En zo ja,wat waren daar de uitkomsten van?