Zijn er in de jaren 80 belgen overleden aan ziektes waarbij te hoge PCB-gehaltes in het eten als hoofdoorzaak werd aangewezen?

Dioxine affaire (coverup poging door regering na lekkage (één bedrijf) van koelvloeistof in de voedselketen) in België in 1999:
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11896663:

"... Although the most contaminated food products (chicken meat) had PCB and dioxin levels more than 100 times above maximal recommended values, it is unlikely that this incident could have caused adverse effects in the general population of Belgium. A doubling of the PCB and dioxin burden of the young adult population would require the consumption of, respectively, 10 and 20 highly contaminated meals. In view of the very limited proportion of the poultry chain effectively contaminated during the incident (around 2%), such an extreme scenario was quite improbable for the general population except perhaps for farmers consuming their own products. But even in that case, it would have meant going back to the levels in the 1980s..."

Mijn vraag is dan... omdat bovenstaande eigenlijk helemaal niks concreets zegt over de voedselveiligheid...: was het in de jaren 80 dan (ook) niet erg gesteld met de voedselveiligheid wat betreft PCB-concentraties?

(Zie ook: http://en.wikipedia.org/wiki/Dioxin_Affair)

Weet jij het antwoord?

/2500

PCB's verstoren de voortplanting en de vroege ontwikkeling van embryo's. Daarom merk je er weinig van bij volwassenen. Het verhaal is nagenoeg gelijk aan dat van DDT, nauwelijks giftig voor volwassenen maar een desatreus effect op de voortplanting van dieren die wat hoger in de voedselketen zitten, of een vroeg afsterven van embryo's. Het kan zelfs zo zijn dat de overleving van embryo's besmet met een matige dosis PCB's uit het lichaamsvet van de moeder op dag 3 nog 99% is, maar op dag 12 nog maar 1%. Toegevoegd na 15 minuten: Het verhaal met de kippenaffaire is dat de affaire waarschijnlijk nauwelijks echte schade heeft veroorzaakt. Besmetting met PCB's is een zaak van de lange adem en kan zich uiten in de vruchtbaarheid van vrouwen die in de decennia voor de geboorte of misgeboorte van hun kinderen wekelijks teveel PCB's binnen hebben gekregen. Zelfs het vermijden van PCB rijke producten heeft voor zwangere vrouwen of vrouwen die kinderen willen krijgen nauwelijks nog nut. De gehaltes van producten met een hoog PCB risico zijn nu enorm afgenomen, daarom zal het voor personen die nu een flinke hoeveelheid PCB' hebben binnengekregen over de lange termijn nauwelijks effect hebben want normaal gesproken bevat het voedsel veel lagere hoeveelheden PCB's dan in de tachtiger jaren, zodat het effect van 10 keer dioxinekip eten wordt verdund en de slachtoffers net zo slecht af zijn als de gemiddelde mens in de tachtiger jaren.

Er zijn toen geen sterfgevallen geweest naar mijn weten. Maar er zullen ongetwijfeld later mensen gestorven zijn, zonder dat er nog een link werd (en wordt) gelegd met de dioxine affaire. Personen die aan dioxine blootgesteld zijn krijgen vaker suikerziekte, schildklieraandoeningen en hart- en vaatziekten. Dioxine is ook één van de sterkste kankerverwekkende stoffen. "Wanneer de Belgische bevolking gedurende die tijd elke week 450 gram besmette kip heeft gegeten, dan zal dat naar schatting tussen de 8 en 800 kankergevallen teweegbrengen. En er zullen er nog meer zijn, want het gaat ook over runderen, varkens en eieren " zei toen prof. Van Larebeke van het UZ in Gent. Wellicht zijn er mensen die daadwerkerlijk kanker hebben gekregen, inmiddels gestorven. Dan heeft de dioxine affaire uiteindelijk wel mensenlevens gekost.

Bronnen:
http://www.archivesolidaire.org/scripts/pr...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100