Hoe weet je of er geen e-nummers in een product zitten?

Ik ben wat voorzichtig met het eten van producten waar e-nummers in zitten. Nu staat er op het etiket altijd wat voor ingredienten er in zitten en daar staan dan ook vaak e-nummers bij.

Nu heb ik hier een zakje kipkruiden en daar lijken geen e-nummers in te zitten, maar het bestaat wel voor 63% uit zout. Nu kijk ik vervolgens op een pak zout dat ik nog in de kelder heb staan en daar blijken wel e-nummers in te zitten.
Hoe weet ik nu of er in de ingredienten van een product (zoals het zout in het voorbeeld) toch weer wel e-nummers zitten?

Als je antwoord, zou ik ook graag willen horen waar je de informatie vandaan hebt, zodat ik weet of het uit betrouwbare bron komt.
Alvast superbedankt!!!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het makkelijke antwoord luidt "door het etiket te lezen". Op grond van het Warenwetbesluit Etikettering van Levensmiddelen, moet de fabrikant van een levensmiddel ALTIJD alle gebruikte additieven (waaronder E-nummers) op het etiket vermelden. Per 14 december 2014 wordt nieuwe etiketteringswetgeving van kracht (Europese Verordening 1169/2011), maar dat verandert niets aan deze eis. Maar... er zijn uitzonderingen! Onder bepaalde voorwaarden mogen fabrikant van levensmiddelen bepaalde stoffen gebruiken in de vorm van "hulpstoffen", die in zeer geringe hoeveelheden in het product terecht kunnen komen, maar geen functie meer vervullen. Deze hulpstoffen kunnen ook E-nummers zijn, en deze hoeven niet op het etiket te worden gedeclareerd. Ik zal je een makkelijk voorbeeld geven van zo'n hulpstof: de blikken waarin brood wordt gebakken worden vaak gespoten met een antiaanbakmiddel op basis van minerale olie. Dat staat nooit op het etiket. Dus, als je zeker wil weten dat je geen E-nummers in je voeding krijgt, dan zou je eigenlijk alleen en uitsluitend onbewerkt voedsel moeten kopen. Maar... ook hierin zijn er uitzonderingen! Naast het bekende gebruik van bestrijdingsmiddelen, veel soorten fruit en groente kunnen na de oogst gespoten worden met middelen die ook E-nummers kunnen zijn. Omdat deze producten geen etiket hoeven te dragen, zie je dat ook niet. Denk hier aan een waslaag op appels en peren, minerale olie op bepaalde vruchten, conserveermiddelen op aardappelen of uien... Wat moet je dan doen? Alleen onbewerkt voedsel kopen die je zelf teelt, als je 100% E-vrij wil eten? Toch ben je er nog niet! Het punt is dat E-nummers simpelweg veilig zijn en "overal"zitten. Een stof krijgt pas een E-nummer wanneer uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat het volstrekt veilig is, en dan gelden voor de fabrikant strikte normen voor het gebruik ervan (zie het Warenwetbesluit additieven, aroma’s en enzymen in levensmiddelen) Daarnaast moet je niet vergeten dat veel E-nummers niets anders zijn dan natuurlijke stoffen die overal in ons voedsel zitten, maar die "uit een potje" worden toegevoegd. Er is geen enkel verschil tussen veel E-nummers en de natuurlijke stof. Zo is b.v. E300 de vitamine C en E330 het citroenzuur in sinaasappels, en de beruchte E621 (glutamaat of MSG of Ve-Tsin) zit in grote hoeveelheden in verse tomaten of rijpe kazen. Zie verder de links en ook in een reactie, want ik kom tekst tekort...

Bronnen:
http://wetten.overheid.nl/BWBR0005310
http://wetten.overheid.nl/BWBR0026325
http://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie...

Dat weet je doordat een product volledig vers en onbewerkt is. Wat je ziet is wat je krijgt. Lees bij twijfel - alleen geschrapte worteltjes of gesneden prei bijvoorbeeld , en veel diepvriesgroenten- even het etiket. Zodra een product bewerkt is, in welke vorm dan ook, (blik, gevriesdroogd, voorgegaard, gekruid) zitten er vrijwel altijd toevoegingen bij, en daar zitten zeer beslist allerlei e-nummers tussen. Niet dat dat kwaad kan ; ook heel normale, alledaagse, gezonde voedingsmiddelen hebben een E-nummer, van eigeel tot bietensap. Sterker nog, het overgrote deel van de E-nummers is helemaal niks mis mee. Maar als je 100 % zeker wilt weten dat ze er niet in zitten, zit er weinig anders op dan verse aardappels, verse groenten, vers vlees. En ook geen kruiden uit pakjes en zakjes; die barsten ook van de E-nummers.

Stoffen met een E-nummer worden toegevoegd aan producten om bijvoorbeeld de houdbaarheid te verlengen of de smaak of producteigenschappen te verbeteren. Veel mensen zijn bang voor E-nummers, maar dat is grotendeels onterecht. Een stof krijgt pas een E-nummer wanneer is aangetoond dat het veilig is in de doseringen die je via de voeding maximaal binnenkrijgt. E-nummers hebben overigens geen voedingswaarde, dus als je er zonder kan is dat altijd beter. Je voorbeeld over zout is verklaarbaar. Zouden er aan keukenzout geen E-nummers worden toegevoegd, dan gaat het snel klonteren en blijft het niet mooi strooibaar. Aan de kipkruiden wordt waarschijnlijk puur keukenzout zonder E-nummers toegevoegd. Overigens kan ik me niet goed voorstellen dat er in een zakje kipkruiden geen E-nummers zouden zitten. Ook daarbij is het van belang dat het product bijvoorbeeld niet gaat klonteren. Meer informatie over E-nummers is te vinden op de site van het voedingscentrum.

Bronnen:
http://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100