Wanneer kun je spreken van een eetverslaving?

Wanneer spreekt men niet meer van een bourgondische levensstijl, maar van een eetverslaving?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Of het nu om eten, drank, roken, drugs of gokken gaat maakt niet zoveel uit. Je spreekt van een verslaving, als je je niet prettig voelt als je niet toegeeft aan de verslaving, je min of meer zelf wel in de gaten hebt, dat het beter zou zijn, om het niet te doen, je er andere dingen voor laat liggen, en je handelen dwangmatig wordt. Je bent afhankelijk van je verslaving, en je bezigheden spelen de baas over jou, en je bent niet meer de baas over je bezigheden. In principe gebeuren er bij een verslaving dingen, die je eigenlijk niet wilt, maar die toch gebeuren. Als je een bourgondische levensstijl hebt, houd je alleen maar van heel lekker, en ook veel eten. Zoiets hoeft niets met verslaving te maken te hebben. Iemand met een bourgondische levensstijl kan precies weten wat hij doet, er zonder problemen mee stoppen zonder afkickverschijnselen, en heeft ook nauwelijks schuldgevoelens als hij zich eens lekker te buiten gaat aan een overvloedige maaltijd.

Bij Bourgondisch komt toch het aspect genieten erbij. Bij eetverslaving is het het dwangmatig volproppen met wat voorhanden is...en mogelijk weer uitspugen. Het gaat dan niet meer om het doseren. Iets is jou de baas zodat je het zelf niet meer in de hand hebt...

Als je het zelf zodanig moeilijk hebt met eten dat je je afvraagt of je een eetstoornis hebt, lijkt het mij zowieso de moeite waard om er aandacht aan te besteden. En of je dat beesje dan een naam geeft of niet en dan nog welke naam: "anorexia, boulimia, eetstoornis, of gewoon 'eetprobleem'", eigenlijk doet dat er niet zoveel toe.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100