De hond van mijn ouders heeft ontzettend bang van mijn partner zonder aanleiding. hoe kan dit komen?

Hallo, ik woon al 4jaar samen met mijn vriend en thuis hebben ze na het overlijden van ons vorige hondje dus een andere gekocht. Deze ondertussen 2jarige border colie heeft echter ontzettend veel bang van mijn partner. Dit al van in het begin. Met mij heeft hij geen problemen terwijl ik toch ook niet meer thuis woon. Er is nooit iets gebeurd waarvan we denken dit kan de oorzaak zijn. Mijn vriend is nooit alleen met de hond want als we naar mijn ouders gaan is dit altijd samen. De hond is niet agressief tegen mijn partner maar kruipt in een hoekje en ligt gewoon bang te zijn tot we weggaan. Een speeltje of koekje wil hij dan niet, terwijl hij hier anders gek van is. Samen gaan wandelen is ook uit de boze want dan loopt onze colie gans scheef.
Wanneer er iemand anders op bezoek komt en hij kent die persoon is er ook geen probleem, als hij dit daarintegen niet kent blaft hij wel en heeft dus geen schrik. Iemand een idee wat we hieraan kunnen doen?

Toegevoegd na 5 dagen:
Bedankt voor de reacties, zijn sinds de post 3x samen daar geweest maar tot nu toe nog geen verandering maar ja, geduld is een schone deugd, kan ook niet dat het van de ene op de andere dag goed gaat maar we doen ons best.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hallo, De angst kan heel veel oorzaken hebben. (ikzelf heb een mishandelde hond uit spanje vandaan via de rescuedogseurope) Allereerst is het van belang dat je partner bij binnenkomst niet de hond aankijkt. (het blaffen is een vorm van stress, soort angst. Op deze manier proberen ze je af te schrikken.) Het is belangrijk dat je partner een band opbouwt met de hond. Je kan dit op 2 manieren doen. Je partner kan zorgen dat hij er niet boven hangt/staat. (is immers niet jullie hond dus hij hoeft niet de "roedelleider"te zijn) Laat hem door middel van stukjes kaas/vlees/trainingskoekjes de hond naar hem toe krijgen. Hiervoor kan hij het beste gaan zitten op de grond. Een hond ziet een mens als een driekoppig dier. (hoofd en handen) Hij moet dus zorgen dat hij met open handpalmen op de grond gaat zitten. En deze laag houdt. Vervolgens kan hij de hond roepen (kalme stem). Let op! de hond moet zelf komen. Niet ernaar toe gaan. Wanneer hij dat lekkers ruikt (dat doen ze op lange afstand) zal hij voorzicht aan komen. Je partner geen onverwachte handelingen laten doen maar rustig benaderen (alles heeft zijn tijd nodig, zorg dat de hond niet nog meer gestresst raakt) Wanneer de hond er is kan hij hem "voeren" laat de eerste keer meteen toe dat de hond het lekkers krijgt. De tweede lekkernij moet hij dan in gesloten handpalm laten zien. Wanneer hij deze dan geeft kan hij tegelijkertijd de hond aaien en belonen met zijn stem (goed zo, braaf...). let op! Niet van bovenaf benaderen. En kleine stapjes tegelijk. Herhaal dit enige malen. Niet te veel tegelijk willen. Wanneer de hond (ik lees Collie) een bepaald spel leuk vind (nr 2) laat je partner dit spel dan voorzichtig oppakken (bal gooien, stokken halen etc etc) Alles staat met geduld. Rustige benadering. Ik heb er 3 maanden over gedaan eer dat mijn hond weer bij mannen in de buurt durfde te komen. (hoofddeksels was hierin een enorm probleem) En als je hem nu ziet. Is een totaal andere hond. Mocht je hier nog steeds niet verder mee komen kan je altijd informatie inwinnen bij een gedragstherapeut (hondenfluisteraar) maar let op! Er zitten heel veel slechte bij. Vraag aan de dierenarts wie bij jou in de omgeving zit die goed is. Succes!!

Laat je partner de hond eens volkomen negeren. Vooral niet aankijken en gewoon doen alsof de hond niet bestaat. Wedden dat dat al een groot deel van de problemen oplost! Jou partner heeft waarschijnlijk een indringende blik én persoonlijkheid. Een soort karakter dat de hond in zijn schulp doet kruipen. Omdat nu bekend is dat de hond bang voor hem is, krijgt de hond meer dan gewone aandacht bij binnenkomst en dat maakt het alleen maar erger. Je partner zal vaak naar hem kijken met de vraag in zijn ogen: waarom doet die hond zo. En jullie kijken allemaal mee. Dat is voor een hond, ook als je het niet uitspreekt, een enorme belasting en het verhevigt het angstgevoel. NEGEREN dus, totaal. Je zult zien dat het beter gaat.

Hmm vreemd. Wat je vriend zou kunnen doen is in geen geval de hond aankijken. Je zou eigenlijk eens naar de dog whisperer moeten kijken want daar kwam ook een hond in voor die angst had voor iemand. Cesar Milan benaderde de hond door voorzichtig met zijn rug naar de hond toe steeds een stukje dichterbij te komen en de hond begon op een gegeven moment zelf aan hem te snuffelen. Op deze manier wist Cesar het vertrouwen van de hond te winnen. Misschien kun je dit filmpje nog op internet vinden want het is moeilijk om dit zo allemaal even uit te leggen.

Waarschijnlijk heeft de hond een nare ervaring gehad met iemand die heel erg op je vriend lijkt, voordat hij bij jouw ouders kwam . Is hij b.v. door iemand geslagen die aan jouw vriend doet denken. Hoop dat het bijdraait als jouw vriend heel lief tegen hem blijft doen, succes.

neem een andere vriend!

Bronnen:
bacardy66@hotmail.com

Geur stem en houding.

honden dien blaffen doen dit ook wel uit angst of onzekerheid, dus dit wil niets zeggen. ik denk dat het grotendeels de nonverbale communicatie is van je vriend wat de hond angst aan jaagt. misschien heeft hij ook een harde stem, en is beweeglijker dan de mensen waarbij de hond op zijn gemak voelt. brokjes, speeltjes, eten etc. aanbieden werkt niet. een bange hond eet niet en pakt niets aan. bovendien is het aanbieden van wat leuks of lekkers veel te direct naar een angstig hond toe: niet meer doen dus ;-) wil je vriend de hond toch verlijden met wat lekkers hou het dan niet voor zijn snuffel, maar haal het met een rustige beweging voor de hond langs en negeer hem daarna volkomen (ook niet kijken, dit kan zeer bedrijgend zijn voor een hond) de hond krijgt zo de kans om de geur op te pikken en heeft zélf de keuze om je vriend te benaderen. voordeel: grote kans dat je vriend wat interessanter wordt voor de hond. dit kan net het stapje zijn wat de hond nodig heeft, maar een wondermiddel is het niet. het wandelen met hond en vriend niet achterwege laten. de hond moet ervaren dat het niet eng is. ga naar een plekje waarvan je zeker weet dat de hond het enorm naar zijn zin heeft. zorg ervoor dat de hond voor je vriend uitloopt. fietsen is nog beter: de hond moet opletten waar hij loopt en kan zo niet alle aandacht aan je vriend besteden. als je vriend binnenkomt moet iedereen de hond volledig negeren zoals er al gezegd is. is de hond extreem bang zal je hem aan moeten lijnen zodat hij niet van je vriend weg kan lopen (om over zijn angst heen te komen MOET de hond ervaren dat je vriend niet echt is) niet recht op de hond aflopen, op dezelfde hoogte van de hond (ooghoogte) van de zijkant benaderen, niet aankijken, niet proberen te aaien (hond moet naar hem toekomen op een gegeven moment) aait je vriend de hond laat hem dat dan niet boven op de kop doen maar onder de kin. dit probleem heel snel en simpel op te lossen, als je de hond maar niet de kans geeft om te blijven hangen in dit gedrag geen medelij hebben: de hond moet over zijn angst heen geholpen worden om te ervaren dat er niets engs aan je vriend is. een andere mogelijkheid is er gewoon niet. succes

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100