Kunst & Cultuur

Ik doe een onderzoek over de bezoek van Napoleon in Naarden en Muiden in het jaar 1811. In Muiden hebben zij voor dit evenement 661 Gulden begroot. Ik vraag mij nu af in verhouding met gewoonkosten als een brood, was dat veel geld of niet.

Tegenwoordig valt het mij steeds vaker op dat mensen in interviews over zichzelf praten in 2e persoon enkelvoud, en dan dus "je" zeggen.
Als er een uitleg gegeven wordt is dat logisch: "Eerst moet je de spijker in het hout doen, dan moet je de hamer pakken".
Maar ook in interviews met sporters of mensen aan tafel bij een programma zoals DWDD begint dit steeds meer gebruik te worden.
Zo zag ik bijvoorbeeld afgelopen weekend een kort interview met Ireen Wüst over haar gewonnen race. Zij had het over haar voorbereiding en haar manier van schaatsen in 2e persoon enkelvoud.
In radiogesprekken hoor je het ook vaak. Hoe meer ik erop let hoe vaker het lijkt voor te komen, en af en toe stoort het mij omdat het niet klopt, en afstand lijkt te scheppen tussen het antwoord/onderwerp en de persoon waar het over gaat.
Dus ik vraag me af waarom dit steeds vaker voorkomt?

wij willen een groep vormen met de carnaval,,, maar hoe doen we dan? Ik weet wel dat je het moet aangeven bij de gemeente de 11ve raad, dat er kostums nodig zijn muziek en muziekinstalatie snoepgoed en een praalwagen en mensen natuurlijk,, maar welke dingen moet je via een officiele weg zal ik maar zeggen regelen?