Gezondheid

Ik wil graag een beetje vetmassa kwijtraken door middel van een combinatie cardio en fitness.

Toegevoegd na 1 minuut:
Dit uiteraard in combinatie van een hoge eiwitinname

Uiterlijke kenmerken zijn vrij normaal op een paar dingen na:
Scheefstaande ogen , lichte vlek in het haar en veel last van eczeem.
Een beperkte woordenschat (Herhaalde zinnen), Woedeaanvallen, en snel kwaad. Altijd gelijk hebben en nogal achterdochtig. Gedraagt zich jonger qua leeftijd (45 jaar en ruzie's maken van een basisschool kind 'Dit is van mij! Dan wil ik dat ook weer terug! Als je raar doet tegen mij pak ik jou net zo hard terug!') En is zeer geïnteresseerd in kinderspeelgoed en kinderkleding. Ook is hij verslaafd aan kinderspelletjes en hij kan snel hele kleine details zien of merken.
Hij is een geboren pessimist dus ziet overal het negatieve in.

Zou dit een vorm kunnen zijn van het syndroom van down?
Alvast bedankt voor jullie reactie

Ongeveer twee weken terug ben ik gestopt met gokken. Ik deed dit al ongeveer een jaar, 4 a 5 dagen per week (wedden op voetbalwedstrijden). Ook studeer ik nog, ben 24, en drink regelmatig flink door. Gemiddeld toch wel 20 biertjes per week. Twee weken terug, na twee dagen flink borrelen, werd ik ineens in paniek wakker. Ik was bang om gek te worden. In de weken daarna voelde ik me niet helemaal lekker maar heb toch gedronken (enkel in het weekend, maar wel veel). Nu heb ik vrijdag gedronken, zaterdag gedronken afgelopen weekend, en zaterdag begon ik me flink wat somber te voelen, wat zondag nog erger werd. Gisteren op koningsdag heb ik me echt flink laten volgieten en voel dus nog steeds somber. Niet dat ik aan zelfmoord denk of iets, maar ik voel me wel behoorlijk down.

Het gekke is dat ik twee weken geleden nog best goed in mijn vel zat, had wat lastige vakken gehaald, leuke vakantie geboekt, en mijn relatie liep lekker.

Zijn dit onthoudingsverschijnselen? Of ben ik depressief aan het worden? En wat kan ik het beste doen? Ik heb me voorgenomen om in ieder geval de komende maand niks te drinken en gezond te leven. Zal dit voldoende helpen? Verder heb ik overigens agorafobie maar dat heb ik over het algemeen erg goed onder controle.

Overigens ben ik niet eerder depressief geweest, en hebben mijn directe familieleden er nooit last van gehad (ouders etc). Volgens mij heeft 1 oma van mij het wel eens gehad aan vaders kant, maar mijn vader is nooit depri geweest.

Ik ken iemand die heel goed vrienden kan maken. Ook is een praatje maken met onbekenden geen probleem voor diegene. Absoluut geen stille of verlegen persoon, eerder druk. Drukke ruimtes met veel mensen is ook geen probleem.

Maar wat mij bij die persoon opvalt:

- maakt veel ongepaste en botte opmerkingen over vrienden, famillie etc. in hun bijzijn waardoor mensen zich schamen en niks terugzeggen of plaatsvervangende schaamte krijgen. En als je dan toch vraagt waarom diegene dit doet, krijg je als antwoord dat zij graag direct is met mensen. Of zij begrijpt niet wat er verkeerd aan is.

- roept zomaar op een onverwachte moment dingen in de rondte die niet perse beledigend zijn maar wel irritant. Voorbeeld hiervan is dat diegene zomaar een zin uit een bekende tv reclame in je gezicht roept.

-is een echte controlfreak die wil dat je je aan bepaalde regels houdt

-reageert soms totaal niet als op je als als ze geconcentreerd bezig is: met tv kijken bijvoorbeeld


Kan zo iemand autistisch zijn, ondanks de vele goede sociale kanten die zij heeft?

ik weet dat het misschien niet verstandig is maar het is belangrijk.