Hoe verdedig je achteraf het best een besluit dat je op gevoel nam?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het gaat niet om verdedigen denk ik. Tegen wie of wat ook. Tenzij je als verdachte in een rechtzaal beland bent natuurlijk. Waar het om gaat is VERKLAREN. Verklaren voor JEZELF. Als je een besluit op gevoel neemt (niet al te snel, dat heet impulsief en dat gaat meestal fout) dat zit MEESTAL wel goed onder 1 voorwaarde. Je moet POGEN een goed onderbouwende verklaring te vinden. Die poging zelf zal je gevoel voeden: wel of niet doen. Dat de verklaring niet geheel sluitend zal worden geeft niet, je ratio mag een stuk ruimte laten voor intuitie. Maar POOG de verklaring te vinden! Als je zo te werk gaat is het team van je gevoel en ratio een onverslaanbaar duo!!! en bedenk: je BENT je gevoel en je HEBT je ratio!!! nooit andersom!!!

Als vrouw zou je het kunnen gooien op je vrouwelijke intuitie. Als man zou ik proberen bewijzen te vinden die je besluit kunnen onderbouwen als een goede keuze.

Ik denk dat een besluit dat je op je gevoel nam niet te verdedigen is. Ook niet achteraf... Als ik in de kroeg door een stelletje heel lang voor alles en nog wat word uitgemaakt en ik sla er op los omdat mijn gevoel mij dat ingeeft dan kan ik dat achteraf nooit verdedigen als overmacht. Om maar even een extreem voorbeeld te noemen... En die treiterende collega die je na maanden/jaren eindelijk eens een ram voor zijn/haar botte kop geeft stapt gewoon naar de chef toe en dan vlieg jij eruit. Ook dit is achteraf niet te verdedigen... En zo kan ik nog wel een x-aantal voorbeelden opnoemen die je op gevoel neemt en die achteraf niet te verdedigen zijn...

niet op terug komen... nooit verdedigen... wat je op je gevoel deed wat het beste dat je op dat moment kon doen... hooguit uitleggen wat je gevoel en je impuls waren...

misschien zeg ik iets geks nu, maar ik zou gewoon eerlijk zijn en zeggen dat ik het op gevoel had besloten.

Nooit doen, het kwam zo door als het kwam, daar kon je toen niets aan doen... Dus probeer nooit achteraf zo´n vanzelf-beslissing onderuit te halen... Maar kijk eens goed of het wel een beslissing was? Was het een beslissing, nee dat was het niet, het was gewoon zo... En je handelde ernaar... Dus blijf goed zien dat het geen beslissing was, hoe kun je dan achteraf proberen te verdedigen... Dat kan niet en geef je mind geen kans om dat te doen... Het was toen geen beslissing, dus daarmee is de kous af... Dus terugkomen op iets wat geen beslissing was, is waanzin... En kijk goed hoe je mind werkt, die wil je zelf onderuit halen, dus niet en nooit niet toestaan... :-)) Toegevoegd op 06-05-2009 21:22:06 Maar als je het dan toch wilt verdedigen, dan zou het volgende antwoord altijd moeten volstaan: gewoon... (en haal je schouders op...)

Geniet van het moment en verdedig je niet

Een besluit dat zonder gevoel genomen is, is een slecht besluit.

Volgens mij nemen mensen besluiten meestal op gevoel. Mensen zijn alleen gewoon om aan die besluiten rationalisaties te geven.

Ik heb weleens mijn gevoel niet gevolgd, en een besluit alleen genomen op rationaliteit. Het liep verkeerd af. Ik kan buiten mijn eigen ervaringen nog wel wat andere zaken noemen die iedereen kent: iemand heeft een hele goede babbel, goede referenties, en toch vertrouw je het zaakje niet... Ik heb geleerd dat ik naast het goed afwegen van alle voor- en nadelen, ook absoluut mijn gevoel mee moet nemen. En dat ik dan gewoon kan zeggen als ik me moet verantwoorden. Je zegt dan: "ik heb er goed over nagedacht, alle punten meegenomen en mijn gevoel zegt...". Juist je gevoel is je eigen waarheid en kan nooit door een ander onderuit worden gehaald (want hij/zij weet niet wat jij voelt). Dus schaam je niet voor dat gevoel!

Zeggen dat je je hart heb gevolgd,want dat is het beste dat je kunt doen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100