Waarom zijn de reacties van voetbalminnend publiek vaak zo extreem?

Gewoon blij of teleurgesteld zijn is het al lang niet meer. Volwassen kerels die staan te janken als hun club verloren heeft of die compleet uit hun dak kunnen gaan bij een overwinning.
Wat ik me dan afvraag is, hoe deze mensen bij situaties uit het ECHTE leven nog moeten reageren in die gevallen dat er werkelijk iets geweldigs of heel ergs gebeurt. Bijvoorbeeld overlijden, geboorte of iets wat je leven helemaal op zijn kop zet.
Je ziet het vooral bij voetbalsupportes, in ieder geval in deze mate. Is het een echte emotie of is het iets wat door iedereen gedaan wordt omdat het erbij hoort.
Van sporters zelf zou ik het misschien nog kunnen begrijpen, maar dit zijn mensen die alleen maar toekijken.
Telkens als ik het weer zie, rijst deze vraag in mij op.
Voor mij is het een compleet raadsel.
Ik hoop op reacties van 'ervaringsdeskundigen' die het mij duidelijk kunnen maken.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat dat zo geëvolueerd is in de voetbalcultuur. Mensen komen bij elkaar met een gemeenschappelijke interesse. En als dat gebeurd zie je toch al gauw dat mensen zich gaan spiegelen aan elkaar. Mensen hebben een uitlaatklep nodig en als je in zo'n grote groep ziet dat de buurmannen harder schreeuwen ga je de buurman nadoen, want als hij dat doet dan die ik dat ook. En als daat door de loop der jaren nooit een grens wordt getrokken dan krijg je zoiets als wat er nu speelt onder voetbalhooligans. Ik heb daar weinig begrip voor. Onderhand gaat het niet aleen meer om de sport maar ook over het aftroeven van elkaars supporters. Dat ze het voor hun helden over moeten schijnen te hebben de sociale voorzieningen te slopen na een wedstrijd, kan ik je ook niet uitleggen. Het enige wat in me opkomt is dat groepsaangelegenheden erg van invloed zijn op het gedrag van mensen. Groepen die elkaar blijven uitdagen en heftige emoties blijven uitlokken laat uiteindelijk een bom barsten die ongecontrolleerd zijn gang gaat. Die mensen moesten gewoon weer eens zelf een sport of hobby gaan doen zodat ze een fatsoenlijke uitlaatklep hebben voor alle emoties en gedachten! En dan laten ze de echte voetbalminnende supporters lekker voetbalwedstrijden kijken!

kun jij als buitenstaander waarschijnlijk ook moeilijk begrijpen.. toen FC Twente onlangs voor het eerst landskampioen werd werd iedereen in Enschede eo geraakt zelfs mensen die normaal niks met voetbal hebben...prachtig !!!

Voetbal is erg populair en veel mensen kijken ernaar met plezier en emotie. Bij het veriezen kan je écht verdrietig worden, de verwachtingen zijn hoog, de spanning is groot, mensen kunnen zich daar helemaal in verliezen. Vergelijk het eens met een film waar je een traantje bij moet weg pinken, of een waarbij je buikpijn van het lachen krijgt. Dat er hevige emotie's zijn rondom een voetbal wedstrijd betekend niet dat deze mensen bij ander gebeurtenissen niet ook enorm verdrietig of blij kunnen zijn. Jij ziet voetbal als een spelletje, maar voor velen is het meer dan dat, veel meer, en dat uiten ze met de daarbij behorende emoties.

Vooropgesteld: ik ben zeker geen ervaringsdeskundige. Ik denk dat dit soort evenementen een legitimatie biedt voor mensen om deze 'heftige' emoties te uiten. Het kan een uitlaatklep zijn voor (opgespaarde) emoties die men in het dagelijks leven liever niet (zo heftig) uit. Toegevoegd na 3 minuten: PS.: Tel daar nog bij op dat de voetbalcultuur volgens mij nog steeds dominant macho is. Dit verklaart denk ik de behoefte aan legitimatie. Macho's zijn over het algemeen spaarzaam in het tonen van 'minder stoere' emoties als het tonen van vreugde en verdriet denk ik. Toegevoegd na 27 minuten: PS.: Ik bedenk mij dat ik mijzelf wel een beetje ervaringsdeskundige mag noemen eigenlijk, omdat ik vroeger ook wel eens sportevenementen volgde (op tv dan) en daar soms ook erg heftig uiting kon geven aan vreugde en/of teleurstelling/boosheid. Ik verwarde ervaringsdeskundige met deskundig zijn op het gebied van psychologie.

Wilma ik ben ook zo iemand,maar ik huil alleen bij heel belangrijke wedstrijden bv Sparta verleden week,of toen Twente won van Nac,iedere voetbal liefhebber kan heel goed relativeren omdat het een zeer onrechtvaardige sport is

Heel onparlementair gezegd: ze juinen mekaar op! Het lijkt soms wel op een massapsychose.

Met een groot groepsgevoel hits je elkaar erg op. Daar zijn talloze voorbeelden van. Zowel slechte, (Ein reich, ein fuhrer....) als goede (het streven naar gelijke rechten van bepaalde groepen, bijv. de feministen). Dus als één grote groep één emotie voelt, zijn de effecten vaak veel groter dan als je als persoon een emotie voelt.

Het is vorm van kinderlijk gedrag. De meeste mensen worden volwassen, maar anderen blijven bij hun moeder wonen. Dat soort mensen doen zo zoals jij beschrijft. Ze zijn ook wel weer aandoenlijk, toch?

die kutkakkerlakken verzieken ook alles, tuig. Nee, grapje. Het is gewoon de drang van confrontatie. Mannen bezitten dit, daarom zie je ook zo weinig vrouwlijke hooligans. ''So long as there are men there will be wars''. Voetbal is oorlog.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100